Berenloop 2022

Stilte, onwerkelijk. We staan met 4000 man voor de start. Een paar seconden geleden was het een vrolijke en gezellige sfeer. Iedereen stond warm te draaien, overleggen over de eindtijden, vorige edities te bespreken. Twee weken geleden was een ongeluk tussen twee boten op de Waddenzee. Eén van de lichamen is vanochtend gevonden, de stilte is indrukwekkend. 

Dan is het aftellen, we starten met de halve marathon. Dit jaar, net als vorig jaar, geen hele voor mij. Vanmiddag zag ik die bikkels langslopen, wat begon het te kriebelen. Dat koningsnummer, die 42 kilometer bikkelen, dat prachtige parcours, vol trots die medaille in ontvangst nemen. Maar ja, dan moet je wel trainen.

Het is droog, de toeter klinkt, daar gaan we! Het is meteen druk op het parcours, zoeken naar de ruimte. Na twee kilometer begint de regen. Ik probeer de plassen te ontwijken, stel je voor dat je natte schoenen krijgt. De eerste kilometers gaan vloeiend. Bij kilometer vier een high five aan mijn fans, ze staan compleet nat te worden.

Het in mooi om te zien hoeveel publiek de moeite neemt om ons aan te moedigen, dat geeft vleugels. Midsland is weer een feestje, tempo gaat ongemerkt omhoog.

We lopen door Formerum. Ondertussen is alles nat, nat en nog eens nat, het lijkt de toeschouwers niet te deren. De hardlopers gaan met zijn allen onvermoeibaar door, de meeste pakken deze strijd tegen de regen alleen, het is vrij stil tussen de lopers.

Daar komen de marathon lopers op het parcours, je ziet hoe moeilijk ze het hebben. Ze komen in een groep die rond de 11 km/u loopt, hun snelheid ligt hoger. Ik ben even blij dat ik bij die groep hoor die in cadans loopt. Even later de verzorging, die staat er weer prima bij.

De strandopgang op, wat was die andere jaren, wanneer ik de marathon liep, hoog, eigenlijk was ie niet te doen. Deze keer is ie prima te doen. Het strand ligt er redelijk goed bij. Het is genieten. De zee ver weg, de wind om je oren, de regen, de natte schoenen voelen op het zand (ja, ze zijn niet meer droog), weinig lopers om mij heen, een lint van lopers zien gaan over het strand. Dit is zo genieten. 

De benen denken er anders over en genieten minder, de rondetijden gaan langzaamaan naar beneden. Daar is de strandafgang, het is ploeteren, andere lijken wel vleugels te hebben, ik sta zo wat stil. Daarboven staan Daan en Saar weer, compleet nat, maar wat is het leuk om ze even te zien. Nog zes kilometer te gaan!

De Longway is bekend, aftellen nu, halverwege worden we getrakteerd op een extra lusje. Dit hadden ze eerder moeten doen, wat een mooi stuk. Even later zijn we weer op weg naar West. Daar komt een politieauto en ambulance tegemoet met sirene, dat beloofd niet veel goeds.

Daar moeten we nog ruim een kilometer. Jan Kooistra staat ons aan te moedigen, en de meters tellen nu af. We mogen niet meer door de Torenstraat, de sfeer is weg, de drive om nog even aan te zetten is weg, en daar is de finish. Bam 1.54, we vergeten het, en gaan door, op naar de tas. 

Voorheen was het een makkie, je kwam aan, je kreeg je tas en door. Maar er is iets hopeloos mis, alle lopers staan in de tent op zoek naar hun tas. Veel tassen staan in het water, het is een kleine chaos. De lopers ondergaan het gelaten en je hoort een juich kreet als er weer een tas boven water is.

Omkleden en snel warm worden in een restaurant. 

Al met al, een natte Berenloop die de boeken ingaat als zware editie, goed georganiseerd, leuk publiek en mooi parcours. Het is jammer van de finish tov voorgaande jaren, maar gelukkig was er een finish. Volgend jaar weer!

  

Halve marathon van Egmond

De halve marathon van Egmond stond eigenlijk niet op mijn verlanglijstje, toch kriebelt het weer een klein beetje. Mijn broertjes hebben zich al ingeschreven, via Marktplaats maak ik een mooie deal en ik ga lopen als een echte Duco.

Zondag al vroeg in de auto, in Egmond tref ik al snel Richard en Erik aan en pakken de bus. In Egmond zien we onze zwager Alex. We bespreken even de tactiek, strand op, duinen door en finishen, kan niet misgaan. Richard en Alex hebben een eerder startvak. Erik en ik gaan op onze gemakje naar het startvak. Het is even een tegenvaller hoe ver het nog lopen is. We lopen op een drafje en met wat moeite lukt het ons om in het startvak te belanden. We zitten één startvak verkeerd, we mogen van de organisatie nog een vak opschuiven, dringen door naar voren, tijdens het maken van de selfie klinkt het startschot, daar gaan we!

Al snel hebben we de kop in de wind, het strand is een lang lint van lopers, iedereen vecht tegen de harde wind. Al snel zie ik Erik moeiteloos weg huppelen, ik blijf alleen met alle andere lopers achter. Ik loop van groepje naar groepje, dat kost kracht. Soms lukt het even om met iemand anders samen op te trekken dat we beide kopwerk doen. Daar zie ik Heidi nog, even zwaaien en weer door. Meeste lopen langzamer dan ik wil, dat schiet niet erg op. Hoe lang nog, vraag ik schreeuwend aan mijn  loopmaatje, ergens tussen de 7 en 8 km mogen we van het strand af. Dat blijkt snel te komen. Ik werp nog een laatste blik op de woeste zee en het stuivende zand, totaal ander beeld dan de andere keren dat ik in Castricum was.

Nog even van het strand af te zien te komen, draai maken en de duinen in. Het is meteen windstil, warm en geen lawaai meer van de wind. De benen voelen meteen helemaal blij en ik begin aan een lang inhaal avontuur. Jasje gaat ondertussen uit, startnummer op shirt spelden, en blijven inhalen. De kilomtertijden zoals op het strand zijn niet te vergelijken. De heuveltjes voel ik bijna niet. 

Het is en blijft wel druk, soms kan er even niet ingehaald worden, dan maar genieten van het uitzicht. Uitzicht is en blijft de komende kilometers mooi. Kilometertijden blijven mooi stabiel en valt me niks tegen, volhouden gaat ook goed.

Egmond komt langzaam weer in beeld, steeds meer publiek, iedereen moedigt ons aan. Om mij heen hoor ik overal hoe ze Duco aanmoedigen. In Egmond krijgen we opeens weer de wind tegen, helemaal snappen doe ik dat niet. Daar is de vuurtoren, helling op, nog even afzien, en daar is de finish! 

Met 1:48:28 passeer ik de streep, er zijn betere tijden gelopen in verleden, maar voor nu tevreden. Na de finish zoeken we elkaar weer op, de tijden van 1:33, 1:39 en 1:45 liegen er niet om, toppers zijn het. 

Nog even warm worden in de plaatselijke snackbar en dan zit het Egmond avontuur er weer op.

PiterRun

Eigenlijk staat de Sallandtrail altijd hoog op mijn lijstje. Ik kon de motivatie niet vinden om te gaan trainen. In de weilanden zie ik reclame voor de PiterRun, waarom ook niet? Ik schrijf me in op de laatste dag dat het kan, en dan nog even een paar trainen er uit persen en ik ben er klaar voor!

Zaterdagochtend op mijn fiets naar Lippenhuizen, het dorp verderop. Het waait hard en ik heb wind mee. Leuk voor nu, maar de route is vanaf Wijnjewoude naar Lippenhuizen, dus wind tegen!

De aanmelding gaat gemoedelijk, er zijn geen startnummers, sportcomplex ziet er netjes uit met mooie kleedkamers. Even kort de tijd doden met wat praten en dan is het tijd om in de bus te stappen. Met de bus is het al een leuke route, zie ik al die bekende plekken ook is op die manier.

Nadat de wandelaars zijn uitgestapt, moeten wij nog een stukje verder. Ergens achter Wijnjewoude mogen we uitstappen. Het kerkje, de omgeving, vormen een mooi punt voor de start. We krijgen kort uitleg. Wanneer de klokken gaan luiden kunnen we gaan lopen, super relaxed allemaal.

We belanden meteen tussen de heide, stukken bos, het is werkelijk genieten. De bomen houden de meeste wind tegen. Het groepje waarin in loop is gezellig en er wordt lekker gepraat. We tikken de kilometers weg. De rondetijden zijn netjes tussen de 5:20 en 5:30. De route blijft voornamelijk onverhard.

Verzorging is prima op orde, genoeg vrijwilligers langs het parcours en ook een prima weertje. We halen hier en daar wat wandelaars in. Langzaamaan komen we op voor mij bekend terrein. Het groepje valt langzaam uit elkaar.

We naderen Jubbega, pakken nog een paar stukjes bos en naderen dan de vaart. Klein stukje wind mee, het water golft hard we zien aan de overkant al mensen bikkelen tegen de wind in. Nog iets van dikke drie kilometer. Het begint te regenen, het is nu even echt bikkelen. De meters gaan door, we zien de watertoren, de kerk, het sportveld.

Nog één bocht en we zijn er, mooi gedaan. Mooie route en zo dichtbij huis en lekker even 2:07 gelopen op een dikke 23km. Nu nog even douchen, een prima afsluiter, warm en ziet er netjes uit.

Al met al een leuke, ontspannen en vooral mooie loop, prima organisatie!

Lappenvoortmarathon

Marathon 56

Over twee weken de Sallandtrail. Nu al heel wat kilometers in de avond en de nacht gemaakt, de sterren en de maan vergezelde mij. Maar om nu 42km te gaan lopen in mijn eentje, is net even iets te veel gevraagd.

Vorig jaar was rond deze periode de Lappenvoort marathon, een kleine check op dfwrunners.nl leert al snel dat deze weer dit jaar is. Top!

Ik krijg mijn eigen beker voor drinken, nummer 12. Vlak voor de start even een praatje maken, blijkt al snel dat ik hier tussen echte kilometervreters sta. Even een kleine uitleg en daar gaan we.

Al snel zijn we op een open stuk, het is vechten tegen koude wind, ruim 1.5km, daarna is het weer genieten. Het is een mooi rondje, prima om deze 8x te moeten lopen.

De rondes tikken weg, kilometertijden zijn niet snel, tussen de 6:05 en 6:28, maar alles voelt lekker. Vanaf ronde vier zie ik niemand meer voor me of achter me, lekker rustig doorhobbelen.

Bij iedere ronde even wat bijtanken, de verzorging staat er perfect bij, onder andere cola, chocolade, tuc koekjes, banaan, hiermee redden we de marathon zeker!

Laatste twee rondes is het aanpoten, lichaam voelt goed, maar de rondetijden zijn niet echt iets om trots op te zijn.

Dan nog twee kilometer, ik weet alle afstanden nu, tot de bocht, tot museum, parkeerplaats, even doorbijten, en ja...ik ben er!

Uiteindelijk 9e van de 14 die de marathon hebben volbracht in 4:17.

De Wiken Adventure Trail

Leuk, een trailrun in Jubbega, een dorp verderop. Wellicht dat Mettje meewilt, en ja, ze schrijft zich eerder dan mij in.

Gisteren krijgen we de laatste informatie van de organisatie. Er zit een bijlage bij welke "info over obstakels." Nadat gelezen te hebben, even mijzelf herpakken, en snel Mettje appen, of zij hiervan wist. We besluiten om ervoor te gaan.

Zondag tref ik al snel Mettje aan, we krijgen een t-shirt en een startnummer. De opkomst is een kleine 30 man. Nog even tips uitwisselen over het startnummer, dat moet blijkbaar niet op buik maar op borst, als je gaat kruipen enzo. Klinkt logisch, snel nummer verplaatsen, en daar is de start.

Voor we het weten duiken we een maisveld in. Handen voor gezicht en rennen, ik poog mijn voorganger bij te houden zodat ik niet ergens verdwaal in het veld. Opeens is voorganger weg, maar er is wel een rood wit lint, weiland in. We liggen nu al meteen laatste, ik kijk in de verte waarom sommige wat gek rondlopen. Even later zie ik allemaal water opspatten. Ik voel aankomen dat we het niet droog gaan houden.

En inderdaad, even later moeten we de eerste sloot door. Ging eigenlijk best goed. Even later stuiten we op een volgende sloot, nu met een touw. En die hebben we ook nodig, sloot is diep en modderig. Lopen gaat niet, dus zo snel mogelijk maar aan het touw trekken en gaan.

We lopen door mooie gebieden, stukken bos. Onderweg nog enkele hindernissen doen die niet al te veel voorstellen. Dan worden we het zwembad van Jubbega ingeleid. We moeten over een soort vlotten naar de overkant. Met moeite, en niet de meest charmante manier, red ik het einde, om dan tot de conclusie te komen dat de vlotten niet tot het einde van het zwembad gaan, en alsnog het zwembad in moet. Mettje zwemt al een tijdje in het bad. Snel uit het bad klimmen, en weer door.

Het parcours is werkelijk erg mooi, mooie stukken bos, en is prima uitgezet. Het blijkt dat een groot gedeelte verkeerd is gelopen, maar daar hadden wij geen last van. We hadden alle tijd om de route te bestuderen onderweg. ;-)

Opeens mogen we niet verder en moeten we een stukje langs een grote en modderige sloot. Nog ietsje later krijgen we te horen dat we er ook door moeten. Het moet maar, plons...voeten vinden geen bodem, touw vastgrijpen en gaan. Aan de overkant proberen het kroos en andere spullen uit de sloot van de kleding af te kloppen, onbegonnen werk. Doorgaan! Ik besef dat ik erg naar sloot ruik....

We hobbelen gezellig nog de laatste kilometers met hier en daar een hindernis, en we ruiken de stal al. Bij de finish nog even klauteren over twee hekken, en het zit er weer op.

Het was een mooie trailrun van 21km, sloten waren een leuke uitdaging. De andere gebouwde obstakels hadden van mij niet zo gehoeven. Parcours was genieten, vrijwilligers waren vrolijk en gezellig, parcours was voor ons prima aangegeven.

Halve marathon van Egmond

Na dik vier jaar wordt er vandaag weer een halve marathon gelopen zonder dat ik pacer ben of geblesseerd ben. Het is de halve marathon van Egmond geworden, mijn broertje gaat daar vandaag debuteren op de halve marathon. Zijn doel is 1:45, ik heb afgelopen weken toch maar gepoogd een beetje fatsoenlijk te trainen. Vandaag zal blijken of het wat gaat worden.

Met de bus vanuit Heiloo, daar een plekje van 1 vierkante meter claimen in de overvolle sporthal. Laatste voorbereidingen, en kleren wegbrengen. We zoeken een stand uit zonder rij. De beste man geeft aan dat we naar de andere stand moeten. Of is het daar al vol? Mijn broertje zegt zonder blikken of blozen dat ze ons hierheen hebebn gestuurd. Beste man krijgt een hartaanval en mobiliseert iedereen om alles daar in te schikken. We besluiten maar snel onze tas ergens anders te dumpen.

Startvak is snel gevonden, even wat selfies en kijken naar het strand. Je ziet het zand over het strand stuiven. Het waait goed hard. We staan vlakbij de startlijn, Richard wordt aangesproken door een man. Opeens ontwaren we een microfoon, Richard lult wat, en opeens ook een camera. We zijn op TV. De man vraagt wat zijn doel is, 1:30 zegt ie. Dit is toch de wedstrijd van het jaar, en strak getraind. Ik doe maar even een stap naar achteren, en Richard roept doodleuk, samen met mijn broer, hij! Camera zwenkt mijn kant op en mag ik even ook wat zeggen. We worden gered door het startschot, we zwaaien en smeren hem.

Op het strand is het meteen bikkelen, de wind staat pal op ons. Het is zoeken naar een brede rug. Zou op zich niet moeilijk moeten zijn met deze lange sliert aan lopers. Na 2 kilometer ga ik helemaal rechts, pal in de wind lopen. Richard doet het beter en blijft achter de brede rug. Hij smeert hem, en ik bikkel alleen door.

Het blijft voor mij zoeken naar een geschikte plek om uit de wind te blijven, maar dat gaat op een gegeven moment best goed. Gelukkig is het strand na 7km afgelopen en duiken we de duinen in. Meteen een stuk warmer met de wind in de rug. Hier kan ik weer wat tempo maken en maak ronde tijden van 5:04. Veel inhalen, veel zigzaggen, veel oppassen voor oneffenheden bij inhalen over het gras.

We gaan op en neer, en ik pak mooi wat snelle kilometers. Bij de 14km zit ik op 1:14. Met mijn machtige rekenkunsten kom ik op 7km*5 minuten = 45 minuten. Allememachies, 2 uur! Na een paar kilometer kom ik tot de conclusie dat ik niet kan rekenen en het 1:50 gaat worden..dat scheelt.

Laatste twee kilometer lijkt het nog te gaan lukken, 1:50, mooi met dit parcours! De weg lijkt steil omhoog te gaan, alleen voor mij, de rest sjoeft gewoon door. Nog 500 meter, en dan nu toch maar even aanzetten, met 1:52 kom ik over de finish. Richard tref ik al snel, die heeft een verdienstelijke 1:47 gelopen.

Naar de sporthal, we zien dat er kleedkamers zijn voor de businessloop. Tas een beetje omhoog voor startnummer, vriendelijke knikken, en we hebben een mooie kleedkamer. Weer terug naar de Heiloo met de bus, en deze dag zit er weer op met veel wind, mooi en druk parcours.

Loop Leeuwarden 2014

Om 9:45 meld ik mij bij de andere pacers. Ik ga vandaag weer pacen bij de LoopLeeuwarden, de groep van 1:50 ga ik weer doen dit jaar. Wanneer was mijn laatste halve marathon, een jaar geleden?

We krijgen ons startnummer en info. Ik zie dat een foto van mij in het informatieboekje staat, dat is leuk. Als iedereen zijn ballon heeft en startnummer gaan we met de groep naar het startvak.

We zijn ruim op tijd, daar loop ik Mettje, Martin en Niels tegen het lijf. Dan plaats nemen in het startvak, en nog even en we mogen weer. Het wordt vandaag erg warm. Ik ben benieuwd of het allemaal vloeiend zal gaan. Maar gelukkig ben je met twee pacers, dus kan je elkaar helpen.
Na de start gaan we met de flow, er is weinig ruimte om zelf tempo te bepalen, maar de groep loopt in redelijk goed tempo. We halen wat in, ik merk dat de mensen die ons willen volgen een soort interval moeten doen. Dat voelt niet fijn.

Het parcours is dit jaar anders, we zijn redelijk snel Leeuwarden uit, en het is nu ook wat breder. Ik loop samen met mijn medepacer wat te babbelen. Opeens zegt ie: je zal het verder zonder mij moeten doen. Het lukt hem niet om verder te gaan. Ik krijg zijn ballon en vervolg mijn weg.

De groep heeft een mooie grootte, en we hobbelen door het warme Friese land. Om de 2,5km waterposten, prima zo met dit weer. In de dorpjes worden we aangemoedigd door publiek.

Langzaam wordt de groep iets minder groot, de drankposten zijn altijd een goed punt om elkaar kwijt te raken, ik probeer wat in te houden, maar het is lastig als de drankpost niet voorzien is van genoeg man om water aan te geven.

Onderweg zie ik Martin stoppen, ik vraag of ie mee gaat, maar nee het lukt niet. Zo gaat het met een aantal, aantal haken aan, en aantal haken af. Er is een harde kern in de groep, dat maakt het leuk. Ik kan mezelf niet terug laten vallen in de groep, dat is nu wel een nadeel nu ik alleen ben.

Nog maar een paar kilometer en we lopen Leeuwarden alweer in. We gaan dit keer door het centrum, ondanks de bruggetjes en pizza lucht is het leuk om door het centrum te lopen.

En daar...daar is de finish, we maken een mooie sprint aan het einde met de hele groep, met 1:49 zit het er weer op!

Snel douchen, en daarna voor de 10km melden. Gaat prima, ik boemel hem gewoon uit, zonder enige vorm van wedstrijd gevoel. We mochten vooraan starten, dat geeft mooi wat vrijheid op het parcours. Na 54 minuten mag ik mijn medaille in ontvangst nemen, en ga ik weer douchen.

Na deze kilometers gaan we met een aantal pacers wat eten, en deze Loop Leeuwarden zit er weer op. Was weer leuk om te mogen pacen en fijn te kunnen hardlopen.

Loop Leeuwarden 2013

Dit jaar mocht ik weer pacen bij Loop Leeuwarden.

We spreken af bij fitnessclub. Snel druppelen alle pacers binnen, vele bekende gezichten van eerdere jaren of andere loopjes. We krijgen mooie hesjes met onze tijd erop, een ballon en we zijn er klaar voor! Gezamenlijk gaan we naar de start toe. Tussendoor nog even een foto maken.
Ruim op tijd melden we ons bij de start, het zonnetje schijnt. Dit is lekker, na vele koude weekenden, een mooi zonnetje.

Dan het startvak in, er verzamelen zich al meteen een mooi aantal mensen om ons heen. Wendelien komt even gedag zeggen, dan is het aftellen en gaan we!

Eerste paar kilometers is het moeilijk tempo maken, parcours is redelijk smal, en veel lopers. We kunnen het natuurlijk niet maken om overal knoeterhard langs te gaan, er is nog een grote groep achter ons die ons probeert bij te houden. Uiteindelijk is de achterstand 20 seconden na 4 kilometer, dat is prima te verkopen.

De groep die ons volgt is redelijk groot. Kees, de medepacer, gaat even een boom zoeken. Hij moet nog goed zijn best doen om weer voor aan te komen.

Er wordt heel wat gebabbeld in de groep. Als we langs de Bonkevaart lopen, wordt het steeds stiller. Maar tempo ligt nog steeds goed. Publiek staat netjes langs de kant, en aantal zijn ook lekker enthousiast. Temperatuur neemt langzaam toe, maar door de wind is het prima te doen.

De verzorging staat er, maar sommige kramen zijn tekort, waar door het wat lastig is water te krijgen, en sommige kramen hebben al bijna tekort, de laatste kraam heeft pas sportdrank. Jammer, er zijn veel lopers die eerder behoefte hebben aan wat energie.

De laatste 4 kilometer gaan in, de groep is behapbaar geworden. Enkele zijn vooruit gegaan bij de drankposten, andere zijn we verloren. Ik laat mij zakken en probeer de groep bij elkaar te houden. Kees loopt mooi voorop, hij laat zich meeslepen door zijn medelopers, en we maken ons tijdsverschil weer goed. Mij lukt het om de een groepje te vormen en die bij elkaar te houden.

De laatste kilometer, ik geef aan dat er nu aantal zouden kunnen gaan versnellen om ruim onder de 1:50 te gaan, daar gaan ze, mooi gezicht!

Nog 400 meter, gaan we sprinten? Er wordt vrolijk gelachen en geknikt, oké dan, daar gaan we, in een mooie sprint op 1:49:44 als eindtijd. Mooie bedankjes en blije gezichten, hier doen we het voor.

Even opfrissen, andere kleren aan, en ons klaarmaken voor de 10km. De meeste pacers doen ook hier aan mee, dus weer samen naar de start, en ons, dit keer zonder ballon, in het startvak wurmen. Wat is het druk, het past niet in de startvakken.

De eerste 5km hobbel ik in de groep. Heb geen zin om te stressen en in te halen, als er een gat komt, pak ik die op, en anders gewoon mee in de flow. Dan ontstaat er ruimte, ik kan aanzetten. Het is 2 jaar geleden dat ik voor het laatst op 10km liep op snelheid. Ik zet aan, gaat niet heel hard, maar ben tevreden, met 54:09 over de finish.

1:49 en 0:54 lopen op 1 dag, na een jaar nauwelijks aan snelheid gedaan te hebben, ik ben best trots op mijn lichaam. :)

Dan nog even eten met alle pacers, en daar vliegen allemaal mooie (ultra)loopjes over tafel, de agenda vult op die manier snel.

Er zijn zeker verbeterpunten voor de organisatie, maar het was wel weer leuk pacen, met mooi weer.

Berenloop 2012

Woelend lig ik in bed. Is het de warmte?
's Ochtends loop ik rusteloos door ons huisje alles voor te bereiden.
Opeens besef ik het me, dit is wedstrijdspanninng die ik al heel lang niet meer gevoeld heb. Het is vandaag zover, na een klein jaar lopen klooien met blessure en eindeloos lang fysio oefeningen, is het vandaag zover, de halve marathon op Terschelling, de Berenloop. Ik ga hem uitlopen, niet op tijd, alles moet heel blijven.


Om 11:15 spring ik op de fiets, stijf van de spanning op weg naar West, daar aangekomen even omkleden, spullen afleveren. Ik heb een wedstrijdlicentie, en besluit ook om die te gebruiken, ik mag meteen voorin het startvak in. Wat een luxe. :)

De spanning loopt behoorlijk op, en dan is het zover, 12 uur, we starten! Spanning valt meteen weg, lichaam voelt goed. Na paar seconden ben ik de startsttreep over en geniet van het publiek. Naar de haven, weer veel enthousiast publiek. Rondentijden liggen net boven de 5 minuten, dat is sneller dan ik in gedachten heb, maar het voelt goed.

Daar is de eerste verversingpost al. En daar staan mijn trouwste fans. Even gedag zeggen, vandaag staat nog niet in het teken van een snelle tijd.

En daar gaan we naar Midsland. Dat heb ik de afgelopen twee jaar goed gemist, wat een super gezellig publiek staat daar. Jammer dat de marathon dat niet meepikt.

En opeens staan we weer op het parcours van de marathon. De rondentijden liggen nog steeds goed, verrassend. Ook de knie moppert niet.

Het strand op, het ligt er best goed bij. De zee is ver weg, maar we kunnen mooi vlak langs de duinen. Hier wordt de kilometertijd wel wat langzamer, maar dat mag.

En daar is de strangopgang, de 15km. Weer veel en leuk publiek en natuurlijk staan daar weer mijn trouwste fans, en weer even gedag zeggen.

Dan de long way, mooi stukje Terschelling. De kilometers vliegen voorbij. We gaan west in. Richting haven, nog maar een paar honderd meter, ik ben er! De Berenloop heb ik uitgelopen, zonder pijn, in een veel snellere tijd dan ik in gedachte had, 1:49. Ik ben tevreden, al die uren oefeningen doen, zijn het waard geweest. :)

Nog even mijn kleren ophalen. Grappige was dat er iedereen zijn spullen in een berenlooptas had gedaan, waardoor de tassen moeilijk gevonden konden worden. En dan gaan mopperen...tsja...slim is anders. Gelukkig had ik dat niet gedaan.

Even patat halen, en even ergens loungen, en op naar huis, met een grote smile op mijn gezicht op mijn gezicht.

Loop Leeuwarden

Dit jaar mocht ik weer pacen bij loop Leeuwarden. Gepland was de 1:40 samen met Cees. Maar door blessure en de weinig training leek het mij niet verstandig om 1:40 te gaan lopen, Jodi, de hoofdpacer, wist met wat ruilen en schuiven mij op 1:50 te krijgen, dat moet te doen zijn.

Vroeg in de ochtend zet ik mijn auto voor de sportschool waar we verzamelen, eindelijk, na zoveel jaar weet ik het in 1x te vinden. :)

Ballonnen, hesjes, alles wordt in gereedheid gebracht om alle pacers goed hun werk te doen. Langzaamaan druppelt iedereen binnen, we hebben er zin in!

We gaan naar de startvakken, grote groep ballonnen met felle hesjes lopen dwars door Leeuwarden. Bij de startvakken aangekomen zoeken we ons plekje. Daar loop ik Mettje tegen het lijf. Later tref ik ook Donald en op afstand Froukje.

Samen met mede pacer Melchior zien we dat de groep om ons heen wat drukker wordt, dat beloofd veel goeds. En dan is het 11 uur, daar gaan we!

We lopen lekker, na een tijdje wel een paar seconden achter op schema, maar dat maakt niet uit. Het is perfect loopweer.

Bij de acht kilometer besluit ik mij langzaam te gaan laten zakken in de groep....maar wat blijkt..de groep is zo groot dat ik niet helemaal durf te zakken. Ik kom anders nooit meer naar voren. Maken wat praatjes hier en daar. Het is gezellig en iedereen doet goed zijn best. Veel lopers die meedoen met de Slachte.

We kunnen ons tijdsverlies weer goedmaken, en lopen mooi egaal. De groep blijft gezellig. De hoeveelheid publiek valt tegen, maar dat komt door het weer. Degene die er staan doen hun best om ons aan te moedigen.

Ondertussen maakt Ritchie nog foto's langs de kant.

Met 1:49 komen we over de finish, groot aantal PR's, en eerste halve marathon hebben we over de finish heen gehaast, leuk!


Daarna is er de 10km, ik mag vooraan starten. Streven in rond de 50 minuten te lopen. De benen voelen wat stijf.
Na 4km gaat mijn knie opeens pijn doen, en ook niet zomaar een beetje. ik kan niet fatsoenlijk lopen. Ik word door iedereen ingehaald, oei oei.
Ik bijt me door de pijn en probeer door te lopen, het gaat. En wie passeert daar mij? Ja, soepel loopt Maaike langs. Ik storm een verzorgingspost binnen en doe een poging al het water op te drinken, maar dat verlies ik, en ik ga maar weer door.
Publiek is er nu in grote getallen, ook gaan we door het centrum. Eigenlijk is de 10km veel leuker dan de halve. Alleen missen hier leuke pacers. ;-)
Pijnlijk bereik ik de finish.

Geblesseerd
Wat zal het zijn, het was een pijn die niet bij mijn vorige blessure hoorde.
Vandaag, 1.5 week later naar de fysio geweest, het blijkt een patellapees ontsteking te zijn. Wellicht te lange duurlopen zonder goede opbouw. Of andere loopstijl na de vorige blessure. Al met al....ik lig er weer vier weken uit.....

8 van Langezwaag

Twee weekje en dan is de zes uur van Stein. Toch wel een doel van dit jaar. Maar dan moet het lichaam wel wat meewerken. Apeldoorn ging goed, Schoorl zware benen. Vandaag laatste kans om te kijken of ik me in ga inschrijven. De 8 van Langezwaag is vandaag, kleine 7 km vanaf waar ik woon. Dus hardlopend daar naar toe, halve marathon, en weer terug.



Gisteravond heb ik even een klein stukje gelopen, voelde allemaal niet vanzelf en heb het maar bij een klein rondje gehouden. Vandaag voelt het beter, op naar Langezwaag. Als ik in de buurt van Langezwaag ben, zie ik al de kalkpijlen, en verheug me al op de loop. De pijlen gaan de goede kant op.

Inschrijven, voor 2.50 mag ik meedoen, dat blijven toch mooie bedragen om mee te doen bij een halve marathon. Het is druk, maar de rij vordert snel.



Voor de start kom ik Karel nog even tegen, en daarna Herman. Er staan maar liefst 350 lopers aan de start, Kooistra roept om dat alleen de 10, 16 en 21 nu starten, en daar gaan we. Kooistra blijft herhalen, en sommige lopers schrikken opeens, ze zitten in de verkeerde groep.

Alles voelt redelijk goed, ik zit net onder de 12 km/u, we gaan door het dorp, richting Bontebok, daar gaan we het bos, Oranjewoud in. Prachtige omgeving. Terloops mag ik nog reclame voor wat loopjes waaronder de langste straat van nderland loop.

Via een slinger door het bos gaan we weer naar Langezwaag, daar gaan we de route lopen van de 5 km wedstrijd. Ik loop nog redelijk, tempo ligt niet hoog maar dat ik ook niet de bedoeling. 1:50 later kom ik de finish over. Toch geeft het een beetje een naar gevoel, het was niet de bedoeling om snel te gaan, maar 1.50....Herman heeft een mooie 1:39 erop zitten, en vlak na mijn komt Karel binnen.

Was een mooie halve marathon, leuk parcours. Voor een deel het parcours van de Oliebollenloop en de Ronde van Oranjewoud, het is er mooi lopen, er was veel verzorging in de vorm van warm water. Ook bij de finish was er weer het nodige om uit te kiezen.

En op naar huis, ik ben wat stijf, ik loop het er wel uit. Maar dat valt tegen. Heup/lies begint nu echt op te spelen. Het hardlopen gaat over in lopen, aanzetten, lopen, pijn, wandelen, strompelen, wat een ellende.
Die zes van Stein: dat wordt het niet....nu maar eerst is kijken wat ik nu heb, voelt niet goed.


















Foto's van Janke. hier te vinden...

Ronde over Ried

Volgende week is de marathon van Terschelling, de Berenloop, dus vandaag, zaterdag 29-10, een mooi moment voor de laatste test, of eigenlijk, de 1-na laatste test. Vanavond ga ik nog naar Steenwijk. Maar nu eerst de Ronde over Ried, een bijna halve marathon, 22.7km.

Uitreiking AED 

In Franeker aangekomen is het nog rustig in de kantine van AV Spartacus. In de kleedkamer loop ik een oud trainingsgenoot tegen het lijf. De tijd vliegt voorbij, even inlopen en melden bij de start. SV Friesland krijgt een AED aangeboden, de overhandiging vindt plaats, en daarna mogen we starten.

Het weer is echt perfect, beetje wind, 15 graden, bewolkt. Na een paar honderd meter kom ik te lopen naast Herman. Vaak lopen we gelijk op, en ik besluit met hem mee te lopen.

Hartslag is redelijk fors, maar tempo voelt goed aan. Na 6 of 7 km halen we de jarige Fedde in. Die blijft achter ons hangen tegen de wind in. We naderen Ried, daar gaan we een stukje mooi natuur in. En er komt een vierde loper bij het groepje. We krijgen om de vijf kilometer warm water aangeboden. Jan Kooistra komen we op meerdere plekken tegen op het parcours. Hij is door runnersworld benoemt tot 1 van de helden van 2011. Niet voor niks als je weet hoe vaak hij in Friesland zich inzet voor de loopsport.

De boeren waren hard aan het werk

Bij kilometer 17 haakt Fedde af, en zijn plek wordt ingenomen door een andere loper. Hem ken ik van Utrecht  en van de lus van Akkrum. We gaan met zijn vieren op de finish af. Bij de 22 km heb ik het gehad, ik betaal de tol van mijn te hoge hartslag. Ik moet toezien hoe de drie mannen bij mij weglopen. Ik zorg dat de tussenruimte niet te groot wordt, en finish in 1:45 bij een afstand van 22.7 km. Ik heb prima en fijn gelopen en gezellig gebabbeld met mijn mede groep genoten.

Op naar de finish

Na de finish staat er sportdrank, sinaasappelen en bouillon klaar, even bijkomen in de tent en dan omkleden en weer naar huis, in voorbereiding van de volgende loop.

Paar meter en de finish is gehaald..

Dit is weer een leuk loopje in het Friese land, door het stukje natuur heb je nog een mooie break. De route was goed uitgezet, om de 5 km verzorging, en dat voor 2.50 euro.

Ik hoop dat volgende week mijn hartslag wat rustig is, en dat ik met gemak voor de 3:30/3:35 kan gaan. Het wordt in ieder geval gezellig druk, iedereen die ik sprak is volgende week ook op Terschelling.