counter on tumblr
IWannaRun78: 30km
Posts tonen met het label 30km. Alle posts tonen
Posts tonen met het label 30km. Alle posts tonen

zondag 27 oktober 2019

Teutenlauf 2019

Het regent veel de laatste dagen, voorspelling is ook niet heel goed. Maar we laten ons niet kennen. Auto wordt op dezelfde plek geparkeerd als voorgaande jaren, geen kans om vast te komen zitten op een weiland. Het miezert wat, even omkleden, en dan even opwarmen in de sporthal. Daar nog wat bekenden gezien. Toch maar even warmlopen, daar loop ik Herman tegen het lijf, nog even een praatje maken. En dan op het startvak.

Het is inmiddels droog, met zelfs een zonnetje. Loper naast me kijkt naar me schoenen en vraagt zich af waarom ik trailschoenen draag op dit parcours, meest is toch verhard. Ik haal mijn schouders op en zeg dat ik dat wel zo prettig vind.

Het is bijna warm zo in het zonnetje, we vliegen over bekend terrein. En opeens raak ik in de war, dit ziet er toch anders uit dan andere jaren. De route is aangepast, ook leuk! Het blijft een mooi stukje draven zo.





Alles gaat lekker en de kilometers tikken weg. Klimmetjes op zijn lastig, maar naar beneden is het lekker gaan. De verzorgingsposten staan er weer prachtig bij. Cola is mijn favoriet, samen met de pretzels ga ik weer op naar de volgende verzorgingspost.

Ik ben nooit zo goed van het voorbereiden van de wedstrijden, dus hoe parcours loopt, en waar de klimmetjes zitten, dat is  voor mij altijd een verassing. Maar daar hebben ze wat op gevonden. Op het startnummer staat het hoogteparcours aangegeven, met daaronder de kilometeraanduidingen. Ik weet dus precies wanneer we gaan klimmen en wanneer er een einde komt aan die tocht. Dat maakt het toch wel weer makkelijker.

Halverwege worden we getrakteerd op een kadootje, we mogen een uitzichttoren beklimmen. Dik aantal traptreden klimmen. Daarna gaan we over een pad over het bos heen verder. Einde van het pad dalen we weer af naar beneden, tempo gaat er even uit, maar snel ben ik weer op dreef. Was een leuke afwisseling. Het is mooi genieten van de natuur, al is het wel lastig met de boomwortels en stenen te combineren met genieten, voor je het weet geniet je van een hap modder.

De route gaat lekker door, tot de 24km, dan begint het even goed te regenen. In korte tijd kletsnat, de plassen vallen nog mee, en lekker doorrennen. Niet alle lopers kijken goed uit, verscheidene zitten onder de modder of hebben zelfs bloed op de knieën.

Op kilometer 25, de laatste verzorgingspost. De bemanning van de post proberen alles droog te houden, dat lukt goed. Nog even en het zit er op.

Bij kilometer 26 duiken we een donker bos in, recht naar beneden. Nu lijkt het een soort glijbaan geworden, voeten glijden mooi weg, maar ik kan stand houden en nog een beetje tempo houden. Al snel zie ik het einde van het bos, nu de asfaltweg op, en gaan, nog 2.5 km.

Daar is de finish, met 2:52 finish ik. Ondertussen is het droog, en kan het vocht worden bijgevuld met bier. Snel naar de warme kleedkamers, was weer een mooie loop!

zondag 21 oktober 2018

Teutolauf 2018

Voor je het weet is het jaar weer om, en sta ik weer bij de Teutolauf. Het weer is perfect, even genieten in het zonnetje. Bij de start even praatje maken met Herman. En dan is de start daar.

Is kijken hoe het allemaal zal gaan. Het is druk op het parcours, eerste 4km is het zoeken naar een plekje. Snel duiken we daarna het bos in. Ik weet meteen weer waarom ik ieder jaar hier kom, wat is het hier toch vreselijk mooi.

Klimmetjes gaan met gemak, de eerste 15km zitten erop voor ik er erg in heb. De trap hebben ze dit jaar weer achterwege gelaten, daarvoor in de plaats krijgen we een stevige klim recht omhoog. Nu toch echt even wandelen.

Bovenaan komt er toch wel even wat techniek kijken, boomwortels en stenen moeten worden ontweken worden. Duidelijk weer een houterige Nederlander op het parcours, maar het voelt allemaal prima en vrolijk zet ik de volgende stappen.

Bij de 21km krijgen we nog bier aangeboden, ik houd het bij de cola en chocolade. De verzorging staat er weer tiptop bij.

Nog maar een paar kilometer, hier en daar wat klimmetjes en vooral genieten van het parcours en het uitzicht. Duidelijk dat het al lange tijd droog is, op sommige stukken zie je de stofwolken onder de schoenen vandaan komen.

Laatste verzorging, en dan naar knallen naar de finish. Paar kilometer voor de finish komen we het bos uit, asfalt nodigt nu uit om nog even aan te zetten. Gaat super snel, de finish is in zicht, ik hoor mijn naam omgeroepen worden, en de finish is gehaald op een tijd van 2:46.



Even een biertje drinken en dan de douches zoeken, was weer een top wedstrijd.

maandag 30 oktober 2017

Teutolauf 2017

Auto op mijn vaste plek zetten, en op draf naar de inschrijving om daar mijn startnummer op te halen. Nog een 40 minuten voor de start. De mevrouw achter de inschrijftafel spreekt blijkbaar niet zo goed Duits, maar het lukt, ik heb mijn startnummer!

Nog even omkleden aan de andere kant van de weg, warmlopen, en startvak induiken. Ik sta mooi aan het begin van het startvak, niet dat ik zo'n toptijd ga lopen, we zullen zien, ik voel me prima na de Amsterdam en Eindhoven.

Route is ondertussen bekend, eerste stuk buitenom. Paar kilometer later duiken we het bos in. Door de bomen zie je de regenwolken hangen, met een waterig zonnetje. Blijft altijd een magisch moment zo door het bos, het is inmiddels stil en iedereen is bezig met zijn wedstrijd.

Verzorging staat er weer goed bij, de cola blijft mijn favoriet. Kilometers vliegen voorbij. Inmiddels moet ik plassen en besluit dat te gaan doen als ik toch moet wandelen. Dat is een slechte afspraak blijkt later.

Parcours is op sommige stukken glad, de boomwortels worden netjes ontweken. Zonder al te grote kunsten zal ik de wedstrijd uitlopen.

Op de 21km nog een verzorgingspost, pak wat cola, het bier pak ik ook maar aan, even wat eten, en weer verder. Dan eindelijk een wat steilere helling, weet niet zeker of hij steil is, maar steil genoeg om het te gebruiken als excuus om even te plassen.

Alles voelt nog goed, de heuveltjes gaan wat langzamer, naar beneden rennen gaat relaxed, krijg aantal keer mooie boost energie. Laatste verzorgingspost pak ik genoeg eten om nog een week te kunnen overleven in het bos. In de verte is de zon te zien, laag boven het land, de lucht kleurt oranje, prachtig schouwspel.

Laatste paar kilometer, even aanzetten, finish in 2:46:08!









donderdag 16 februari 2017

Groet uit Schoorl 2017

Met de welkomstwoorden "He krullenkop" begint vandaag mijn 30km wedstrijdje in Schoorl. Rene stapt uit, en samen lopen we naar de sporthal waar we gezellig met veel andere ons omkleden en wachten tot we mogen starten. Broertje Richard komt om zijn gemak aanlopen, die moest nog even ergens een grote boodschap doen (of achterlaten). Rustig omkleden, hij heeft ondertussen alle ruimte, de sporthal is nagenoeg leeg.





We spurten naar het startvak, het lukt ons redelijk om nog vooraan te komen, startschot klinkt. Dat is nu wel een voordeel, we staan niet te lang te wachten in het startvak. Bij hoog en laag heb ik geroepen dat ik vandaag niet snel ga, en dat we zeker niet gaan voor een PR van zijn 30km. We zullen zien, we starten en voelen wel hoe het tempo ligt. En dat ligt best goed, meteen op de 5 minuten per kilometer.

Parcours is nog steeds het zelfde, we beginnen weer met rondje dorp, en dan snel de duinen in. De beelden zijn prachtig, mooie laag sneeuw, bomen en duinen, het is genieten. Op sommige stukken wat koude wind, maar dat is het voordeel van deze wedstrijd, genoeg mensen op het parcours om achter te schuilen. Het lukt ons vrij makkelijk om het tempo vast te houden, en soms zelfs even te versnellen wanneer we gebruik maken van de zwaartekracht. Lopers gaan makkelijk aan de kant, drukte op het parcours is niet direct heel lastig.

Heel zachtjes schijnt er een zonnetje, wat alles nog mooier maakt, ondanks het tempo is het nog steeds genieten. We worden ingehaald door de eerste twee lopers van de 30, daarna zwaaien de halve marathonners af. Dan weer het keerpunt, mooi even kijken wie er voor me lopen en daarna wat er nog allemaal achter mij loopt. Richard ben ik ondertussen kwijtgeraakt en blijkt 500 meter voor mij te lopen, en nog steeds te lachen.

Ondertussen vergaat het lachen mij nu wat bij de 25km, de klad komt er in en de rondetijden worden rommelig, bij de 27km lukt het weer om te herpakken, die laatste drie km worden netjes afgerond, een finish op 2:35. Snelste tijd bij Groet uit Schoorl sinds 2011.

Even Richard feliciteren met zijn mooie tijd en dikke PR, en ga dan weer even nog wat kilometers pakken, er moeten nog 5km's extra getraind worden. Over een maand is de Salland trail, mijn 50e marathon. Zo kan het dus opeens gebeuren dat ik midden tussen de weilanden aan het lopen ben, overal witte vlaktes, alleen. Eigenlijk was dit het mooiste stukje vandaag. Ik heb nog steeds mijn startnummer opgespeld, zal vast een raar gezicht zijn, zo'n verdwaalde loper, weg van de drukte tussen de witte weilanden.




Foto's: Heidi

zondag 16 oktober 2016

Teutolauf 2016

Ik ben ondertussen de tel kwijtgeraakt hoe vaak ik hier aan de start heb gestaan, zal rond de 10 keer zijn. De Teutolauf blijft een super leuke loop qua parcours en sfeer, dus ook dit jaar sta ik weer aan de start. We hebben er een lang weekend van gemaakt, mijn reistijd is maar een kwartiertje.

Auto wordt op de zelfde privé parkeerplaats gezet als vorig jaar. Is makkelijk loopbaar en makkelijk wegkomen na de race. Kleedkamer opzoeken, rustig omkleden. Al snel heb ik alle verhalen wel gehoord van de medelopers en besluit om even op zoek te gaan naar bekenden.

Het is lekker koud, dus snel de sporthal in. Daar zie ik al snel Mettje en haar collega's. De tijd vliegt voorbij en ik moet al snel naar het startvak. Ik bemachtig een mooi plaatsje vooraan, en dan is het bijna 13:50. Er zijn nog wat mededelingen over gevonden Chips, gevonden voorwerpen,..en dan is het 13:50, 13:51...13:52...speaker roept om dat de wedstrijd start om 14 uur. Geen idee waarom, maar dat wordt nog even een paar minuten extra koukleumen.






Eindelijk 14 uur, daar gaan we! Een grote groep mensen moedigt ons aan bij de start. De eerste vier kilometers wordt er gezellig gekeuveld. Bij de eerste klim begint het toch al wat stiller te worden. Helemaal niet erg, de omgeving is weer als vanouds super mooi en heerlijk genieten van de uitzichten.

De kilometers vliegen voorbij, alle klimmetjes gaan zonder wandelen, dat voelt goed en sterk, valt me niks tegen na de marathon van vorig weekend.

Pas bij de eerste trap, zo rond de 17(?) kilometer wordt er gewandeld, althans de rest wandelt en ik doe graag mee. Bovenaan gekomen is het even lastig om weer op tempo te komen, maar het uitzcht over het land is prachtig. Even wat moeilijke stukjes met wat kleine klimmetjes en boomwortels. Ik hakkel er lekker boers overheen, en kijk een beetje jaloers naar de techniek van mijn medelopers.

De race blijft soepel verlopen, de klimmetjes lijken wel iets steiler te worden.. Ik sla het bier af en neem wat cola bij de 21km. Bij de 25km nog even wat drinken, nog even een stukje verhard, en dan het laatste stukje bos. De bomen zijn goed begoeid, en is lekker schemerig. Nog even wat huppelen over de laatste boomwortels en dan is het nog 2.5km uitlopen naar de finish.

In een mooie 2:50 ben ik bij de finish, dat voelde allemaal lekker en soepel, op naar de Berenloop!


Foto's: Janke van der Schaaf




zaterdag 20 februari 2016

Groet uit Schoorl 2016

De handdoeken zijn bijna allemaal weer versleten, dus mooi moment om weer naar Schoorl te gaan. Tevens staat er half maart een trail te wachten van 50km, een 30km aftikken is ook wel fijn. Richard geeft aan dat hij ook wel eventjes 30km wilt gaan hardlopen. Zal zijn eerste keer zijn dat hij de afstand van 30km gaat afleggen.

We rijden samen het laatste stukje naar Schoorl, we worden naar een groot parkeerveld geleid, vanaf daar nog een mooi stukje lopen naar de start. Zijn we in ieder geval lekker warm gelopen. Mochten we nog niet warm zijn, dan worden we wel warm van de warmte in de sporthal. Het is een groot mierennest van allemaal lopers die staan te wachten dat ze ook zo mogen beginnen.

Ruim op tijd gaan we naar de startvakken, daar komen we nog enkele bekenden tegen. Verder is het maar wat koud in het vak, de wind koelt alles behoorlijk af. Ik heb haast het vermoeden dat sommige expres langer op de dixie blijven zitten om maar  niet in de kou te hoeven staan...

Daar gaan we. Een grote groep lopers komt in beweging, en wij mogen ook. Plotseling moet Richard nog een zenuwplasje, en als dat ook gebeurt is, passeren we de startstreep. We gaan vandaag 5:25 rennen, dan hebben we een mooie eindtijd, beloofd Richard. Oke, klinkt mij wat te hard in de oren, 10 km/u lijkt me ook meer dan genoeg. Ik laat me niet kennen en we gaan er dus voor.

De eerste paar kilometers gaan lekker vloeiend. De verzorging is ook weer prima aanwezig op iedere 5 kilometer. Na 7 kilometer zijn we de bebouwing uit en kunnen we genieten van mooie uitzichten. Er zijn maar weinig gesprekken gaande tussen de lopers, terwijl wat ouwehoeren. En blijkbaar luistert de rest duidelijk mee en krijgen we de opmerking dat ze dat gehoord heeft, en dat je niet zo mag praten over vrouwen. :-) Als tegen antwoord zeggen we maar dat ze nog maar 21km ons geleuter aan hoeft te horen.

Bij de 15km een gelletje en water. Richard let niet op en rent het water voorbij. Hij draait om en gaat tegen de stroom in op zoek naar water. Ik loop verder, en luister naar het gevloek van een medeloper die net wat capriolen heeft uit moeten halen omdat ie een andere loper, die tegen de stroom inging, moest ontwijken.....

Bij de 19km heb ik het eigenlijk wel gehad. Zware benen. Toch weer kunnen herpakken, de tijden liggen steeds zo rond de 5:20, dus mooie voorsprong op schema. Bij de 21km zeggen we de halve marathon lopers gedag en gaan wij verder bikkelen. De duinen die we nu doen lijken vele malen hoger dan bij de eerste ronde.

Bij de 24km hebben ze weer een keerpunt ingebouwd. Dus bijna twee kilometer naar mede hardlopers kijken. Soms leuk, maar meeste van de tijd prefereer ik toch wel dat er geen keerpunt aanwezig is. In de bocht vliegt Richard er vandoor en gaat zijn eigen weg. Bij de 25km pak ik even mijn rustmoment, en sla ik fruit en drinken in.

De laatste 5km tikken weg, lukt me redelijk om stabiel te blijven lopen. De laatste twee kilometers lijk ik wel te sprinten, mijn horloge geeft genadeloos aan, dat ik net zo hard loop als de rest van de wedstrijd.

En daar is dan de finish op 2:42!

CategorieM35
Totaal plaats686 / 1378
Categorie plaats89 / 157
Snelheid11,083 km/uur
25 km2:15:44
Bruto tijd2:48:07
Netto tijd2:42:25

dinsdag 20 oktober 2015

Teutolauf 2015

Het heeft veel geregend. In de ochtend krijgen we nog een mailtje dat het parcours erg nat is en dat de standaard parkeerplek niet gebruikt kan worden. Ik wordt redelijk zenuwachtig met 30 blubberige kilometers in het vooruitzicht.

Koud en zenuwachtig sta ik te wachten totdat we mogen starten. Het is inmiddels droog, en zo zal het de wedstrijd ook zo blijven.

Parcours is inmiddels bekend. We gaan eerst nog wat landelijke weggetjes langs, daar zie ik al goed hoeveel mensen er voor mij liggen. Laat ze maar lekker hollen, ik doe het rustig aan, Kilometers maken voor de Berenloop. Daar gaan we dan het bos in, en wat is het genieten en wat ruikt het bos lekker.

Op de bekende plekken gaat er gewandeld worden, en ik doe braaf mee. Op een enkele modderplas valt het allemaal nog wel mee met de nattigheid,





Verzorgingspost is weer prima op orde, ik pak de cola en vervolg mij weg. Tot de 10km blijven we allemaal in stoet lopen en wordt er nog vrolijk gebabbel om mij heen.

Aantal klimmetjes later wordt het allemaal wel wat stiller. Als we bovenop de top lopen is het mooi, weliswaar glad, maar het gaat nog prima, ook met dank aan mijn trailschoenen.

Wat is het genieten hier in het bos. De herfst is duidelijk begonnen, prachtige kleurpalet is er te zien. Nevel tussen de bomen, bladeren op de grond, en stilte, enige wat je nu hoort zijn de voetstappen in de sompige grond, gehijg, en de wind

Bij de 21km staat er bier klaar, maar ik kies toch maar voor de cola. Nu is het toch wel stil geworden. Ook is het deelnemersveld goed uit elkaar geslagen. Nog een paar laatste kilometers door het bos, en het is weer klaar met genieten.

Lichaam voelt goed, het is duidelijk dat ik niet voluit ben gegaan, Ik kijk even om mij heen naar de andere deelnemers, duidelijk dat een paar jaar geleden deze mensen niet om mij heen gelopen zouden hebben. Toch nog maar even waat tempo, en de finish is daar op 3:04.

Voor niets zo zenuwachtig geweest. :) Ik krijg bier in mijn handen gedrukt, ik zie al snel wat onze beloning is voor dit jaar. Een mega groot bierglas. Ik besluit mijn vrouw gelukkig te maken en dit glas te laten staan. Tot volgend jaar!


Foto's: Janke van der Schaaf

zaterdag 19 april 2014

Woldbergtrail

Wat een geluk heb ik. Op een mooie lentedag een trail lopen van 35km, vlak bij huis.

De woldbergtrail start vlakbij Steenwijk. We starten met 36 deelnemers, een kleine groep, het gaat er allemaal relaxed en gemoedelijk aan toe. De route gaat meteen door het bos, en het blijft zo doorgaan. We blijven door mooie stukken bos lopen, alles ruikt naar de lente.

De rouet is uitgezet door middel van lintjes, over het algemeen prima te volgen. De paden varieren van bospaden, single tracks, en soms een pad voorzien van onvervalste modder.

Grootste gedeelte van de route loop ik samen met Herman. Gaat allemaal lekker, we boemelen lekker door. Verzorgingspost is er bij de 14km. Voorzien van water, banaan en ontbijtkoek, ik mis mijn favoriete drankje, cola. Maar heb genoeg spullen in de rugzak, dus dat maakt niet veel uit.

Route gaat nu door een iets meer open gebied, maar niet minder mooi. We hoeven nog maar 12km en belanden dan op parcours van de 15 km. De snelle scheren langs ons heen. Nog 10 km, ik merk dat tempo terugvalt, de meute van de 15km komt langs.

Horloge begint te piepen, we verlaten het parcours, maar iedereen loopt door, ik volg braaf, en daar komt iedereen weer terug, we moeten ergens naar rechts...even zoeken en daar is het. Weer komt de meute langs draven, en valt er 1 languit, maar krabbelt weer snel op. Venijn zit hem in de staart, we moeten nog even een paar hoogtemeters maken.

Nog maar een klein stukje, ik loop alleen. Ik zie lopers naar links gaan, maar horloge geeft resoluut aan dat ik naar rechts moet. Twijfel....ik ga naar rechts, maar daar zijn geen lintjes. Maar ik ga nu niet meer keren, en volg het parcours op horloge in de hoop dat ik weer uitkom om het andere parcours. En ja, daar is parcours weer, nog even naar links en daar is de finish.

3:31 over dir parcours gedaan. Was een mooie ronde hardlopen. De route was over het algemeen goed uitgezet, de twee verzorgingsposten waren op orde. De

maandag 10 februari 2014

Groet uit Schoorl 2014

Dit keer geen sneeuw of een mooi voorjaarszonnetje, maar harde wind en regen. Ik sta 10 minuten kou te happen in het startvak. Maar dan is het eindelijk zover, de 30km van Schoorl. Al sinds 2005 loop ik hier mijn rondje, PR staat hier op de 30km, maar ook een aantal keer goed moeten afzien. Wat zal het deze keer brengen, een week na de marathon?


Voor de start, was er weer een tweetup met enkele bekende en nog niet bekende twitteraars. Na de foto op naar het startvak.




We maken het standaard rondje door het dorp, na de verzorging gaan we de duinen tegemoet. En als ik hier dan weer loop, dan weet ik weer waarom ik ieder jaar hier van de partij ben, het duinengebied is mooi.


De regen en de wind vallen op zich mee. Ik schat dat we pas na een kilometer of 15 de wind te pakken krijgen, en die gaat dan ook recht op ons af. Petje gaat af, en hoofd naar beneden. Je voelt het zand langs je lichaam gaan. Ik probeer even brede schouders te zoeken, maar dat mislukt. Uiteindelijk is dit het enige stukje waar we echt pal wind tegen hadden, dat viel mee!


Je voelt dat de 21km er bijna is, sommige verhogen nog even mooi het tempo. Of zal mijn tempo langzaam inzakken? Bij de splitsing weet ik zeker, gewoon doorgaan!


De rondetijden zakken behoorlijk in, en ik besef me opeens dat ik geen gelletje heb genomen bij de verzorgingspost, dat zal vast de reden zijn dat het nu stroef gaat. :)


Als verassing zit het keerpunt er helaas weer in, dus twee kilometer lang zie je medelopers die voor je of achter je lopen. Jammer, ze kunnen zulk mooie routes uitzetten.


Bij de 26km pik ik een medeloper op, we nemen de laatste kilometers samen. Dat tikt best oke weg. Laatste honderden meters aftellen, en daar is de finish, eindelijk.


2:54:09


Na de finish maar even een patatje halen, en weer op naar huis. Deze 30km zal niet de boeken in gaan als de makkelijkste, maar ze zitten wel weer in de pocket, en de handdoek ook!


Bij wegrijden is er nog een laatste uitdaging, het is een grote modderpoel geworden, ik kan nog net wegkomen, benieuwd hoe de rest weg gaat komen.



dinsdag 29 oktober 2013

Devilstrail


Vorige week de Teutolauf gelopen, volgende week de marathon op Terschelling. Is het nu wijs om 36.66 km te lopen bij de Devilstrail? Hij klinkt te mooi, te mooie omgeving, te mooie trail, te mooie uitdaging, en 800 hoogte meters dat is ook stoer. Ik ben erbij!

Naast de 36.66km, zijn er ook andere afstanden, maar die zullen na ons starten en ook finishen voor ons. Ik gok dat ik er rond de 4 uur over zal gaan doen.

Als ik samen met Herman aankom in Berg en Dal, kunnen we net de ons startnummer ophalen, en dan komt de hemel naar beneden. De wind blaast alle bladeren van de bomen over het terrein. Gelukkig staan we droog onder een tent. Langzaamaan maar omkleden en klaar maken voor de race.

De start wordt opgeleukt met onder andere een mistmachine, ze hebben hun best gedaan.
Als het startschot klinkt is het droog, en het blijft de rest van de race ook droog. Het is perfect weer, zonnetje schijnt zelfs soms een beetje.

Er zijn rond de 80 man die starten, we worden meteen de natte paden opgestuurd. Al snel gaan we over de eerste paden met boomwortels. Wat is het glad met al die modder. Ik maak fraai ogende manoeuvres al glijdend over boomstronken, of springend over plassen heen, wegzakkend in de modder, of bijna nekbrekend over een takje dat verscholen ligt onder de net gevallen bladeren. De organisatie heeft zijn best gedaan om iedere single track, en ieder klimmetje te pakken. Super leuk, maar zwaar.

Bij de 10km gaat er iets mis, ik hoor wat geroep achter ons, maar geen idee naar wie ze roepen. Dan dondert er iemand lang uit in de modder. Er komt een grote groep lopers ons tegemoet. We zijn verkeerd gelopen, we slaan af naar rechts en komen weer op het parcours uit. De snelle lopers zitten nu achter mij, en die halen me nu in als grote groep. Ik waggel wat voorzichtig van de ene boomstronk naar de volgende tak bij de afdaling, de groep sjoeft naar beneden, ik glij verder naar beneden.

Eerste drankpost, cookie hill, prima verzorgd, en we gaan door, naar rechts, en niet zoals de rest rechtdoor. Ze hebben een bordje gemist. Veel gemopper in de groep op de vrijwilligers, niet echt sportief. En weer knallen ze allemaal langs. Als ik beneden aankom, even zoeken waar ik naar toe. moet, heb werkelijk geen idee. De pijl is voor meerdere richtingen interpreteerbaar. Maar daar zie ik net nog een loper wegfloepen, snel er achteraan!


Ik loop alleen, en blijf alleen lopen. Denk dat ik ondertussen als laatste loop, de snelheid is ondertussen wel weg. Ik neem mij maar voor dat als iemand mij alsnog inhaalt, ik zeg dat ik aan het genieten ben van de natuur, en alle modder. En dat is dan ook maar half gelogen, de natuur is prachtig, we komen langs prachtige stukken natuur, beekjes, heuveltjes, bos, graslanden, en vergezichten. De zon maakt er helemaal een mooi schouwspel van. Het lopen over de Mookerheide is een pracht.

Aangekomen bij verzorgingspost 2, banana hill, verheug ik mij op sportdrank, maar helaas, de jongen achter de post weet mij te vertellen dat alles al op was toen de korte afstand langs kwam. Gelukkig staat er nog een beetje cola, dat is 10x beter.

Ik slenter door, het venijn zit het in de staart. De ene trap na de andere trap. En dan ook zo'n trap met hoge treden, of ongelijke treden. Weer voorzichtig omlaag, en met slakkengang omhoog, en weer verder dribbelen door het bos waar het volop herfst is. Het bos staat er prachtig bij.

Op naar Chocolate Hill, verzorgingspost 3. Een andere loper komt mij gezelschap houden, stelt zich voor als Ed, en samen leggen we de laatste zware kilometers af op weg naar de finish. Maar uiteraard niet voor dat de Duivelsberg bedwongen is, en de verzorgingspost hebben geplunderd.

En daar, ver weg, zien we de camping liggen, nog even aanzetten, en we hebben 38,5km afgelegd in 4:34:09. 42e van de 61 gefinishde mannen, ik was dus niet de laatste! :)

Was een mooie trail door een mooi gebied, veel single tracks, veel steile klimmetjes, erg zwaar door de vele heuvels en trappen, speciaal door de modder. Organisatie heeft redelijk goed gepoogd om de route uit te pijlen, verzorging was ook goed (jammer van verzorgingspost 2). Al met al: een echte trail in Nederland.

zondag 20 oktober 2013

Teutolauf 2013

Dit jaar weer van de partij bij de Teutolauf.

Ruim op tijd de auto parkeren, startnummer ophalen en wat heen en weer lopen. Daar loop ik nog Mettje tegen het lijf. Dan naar startvak en wachten op startschot. Dit keer niet nerveus, genoeg kilometers gemaakt de laatste paar weken.

Na een paar kilometer duiken we het bos in, en meteen een heuvel. Maar ik weiger te gaan lopen zoals de rest. Helaas de berg is sterker dan ik ben, en ik ga wandelen.

Het weer is perfect, het bos staat er net als de andere jaren weer mooi bij. De verzorgingsposten doen hun werk goed en de cola vindt gretig aftrek. Meeste van de route kan ik blijven hardlopen. De trap en de steile klimmetjes moet ik wandelen net al de rest.

Het heeft goed gestormd afgelopen week, en er liggen een paar grote bomen om. De organisatie heeft een unieke brug aangelegd met pallets.

Voor ik het doorheb ben ik alweer bij de laatste verzorgingspost. Het bier laat ik staan en ik ga voor de stukken koek en de cola. Nu in mooie draf terug naar Lengerich.

Laatste twee kilometers is even bikkelen, gewoon op asfalt, maar daar is de finish, 2:41 netto geeft de Garmin aan. Mooi, ben tevreden, niet de snelste tijd ooit, maar prima gezien de trainingen.

Dan in de rij voor een glas bier. Daarna het aandenken ophalen, en hoe kan het ook anders, een groot glas van de Teutolauf, mooi voor de verzameling.

Blijft een leuke loop, het rennen door de bossen in combinatie met de heuvels, de goede verzorging, is allemaal zeker de moeite waard om volgend jaar weer terug te komen.

maandag 7 oktober 2013

De Hoge Veluwe Loop

Vandaag weer een trail op het programma. Dit keer op de veluwe, bij Hoenderloo is er een trail uitgezet van 37.5km.

Samen Jodi ga ik die kant op. We melden ons ruim op tijd, even wat hangen en rondkijken naar de activiteiten die allemaal georganiseerd worden, het is perfect weer, even later staan we in shirt en korte broek staan klaar aan de start.

Het startschot klinkt en met een 500 tal lopers komen we in beweging. Opeens houdt de beweging op, we moeten met 500 lopers over een single track, en dat al na 400 meter. Zodra we het pad weer verlaten ontlokken mooie landschappen zich, grote grasvelden met zandplaten. Beetje jammer dat het pad waar we op lopen ook uit zand bestaat, en het is zo mul als het maar kon zijn. Iedereen zoekt naar een stukje verhard zand, het is zwaar lopen. Jodi komt me in volle vaart voorbij. Hij gaat de trail doen zonder extra water, en is aangewezen op de twee drinkposten, bij de 16 en eu...euh...waar was de tweede ook al weer? Vast de 27km, dat is een logisch getal.

Bij de 15,5km een mooie verzorgingspost met van alles en nog (behalve de gewenste cola).

De loop blijft onveranderd mooi, en zwaar. Bos en grote velden trekken voorbij. Nog even een paar trappen, het snelle voetenwerk laat ik voor wat het is, en loop op mijn dooie gemak de trap af. En weer een stuk door het bos, nog 10km, en ik vind het wel weer zwaar genoeg geweest te zijn. Het is genieten, maar mijn ploegwerk door het zand maakt het er niet makkelijker op. De ronde tijden gaan terug van 5:50 naar 6:30, nog even en er is een waterpost, denk ik. Dat is dan een mooie onderbreking om dan weer kracht op te doen.

Nog een bocht, nog een bocht, nog een bocht, geen waterpost. Nog maar 3km en dan zijn we er, er zal dus geen waterpost meer zijn, maar hej...bij de camping is er opeens een waterpost. En er wordt verteld dat het 39km is ipv 37.5km. Oh...dat is even nog een een kleine domper, en ach...wat is nou 1.5km? Maar wie staat daar bij de waterpost? Jodi, en die heeft het ook zwaar. dus we gaan weer samen op. Het lukt redelijk om het tempo op te schroeven naar 10km/u. Mooi, dat schiet dan lekker op.

Nog een stuk bos, en dan beginnen drie heeeele langzame seconden...zo van eeeeeeeeeeeeennnnnn, TOK (wat was dat?), tweeeeeeeeeeeeeeeeeeeee (hej, mijn voet blijft hangen), drieeeeeeeeeee....BOEM. Daar lig ik op de grond. Met wat schrammetjes en een gekrenkt ego ga ik verder. En daar verderop zien we de tenten staan, nog een grote ronde lopen, en de finish is daar, nog even aanzetten!

Na 3:57:20, 160e van de 297 mannen, kom ik de finishlijn over, het zit er weer op, prachtige maar loodzware trail.



maandag 16 september 2013

Lochem trail

Zondag, paar minuten voor tien, ongeveer 150 man, met trailschoenen en een rugzak met water. En dat gewoon in Nederland, vandaag wordt de Lochem trail gehouden, 31 km door de bossen met 250 hoogtemeters.

Samen met Herman naar Lochem gereden, en rustig aan een kopje koffie gedaan, dus we zijn we er helemaal klaar voor. Begin is meteen redelijk pittig, voornamelijk door de drukte, maar de natuur is meteen al mooi.

Langzaam wordt het rustiger op het parcours. Het parcours bevat voornamelijk single tracks, maar ook wat bredere wegen, we zien voornamelijk bos, maar ook lopen we langs maisvelden. Het zonnetje komt twijfelend door, en de temperatuur is perfect.

Samen met Herman tikken de kilometers weg, doordat we moeten lopen op techniek en moeten oppassen voor boomstronkjes. Voor we het weten zitten we op de 10 km. We lopen een mooi tempo, tussen de 5:10 en 5:25, mijn benen voelen sterk, dat is fijn.

Bij de 14 km draaien we een boerderijerf op. Alle koeien staan op stal en kijken ons aan, dat is een mooi gezicht. Je vergeet spontaan dat we nog 17 km moeten. Bij de stal de bocht om en daar staat de bevoorrading. Er is van alles verkrijgbaar, zelfs brood. Onder toeziend oog van de koeien neem ik het eea, en ga er weer vandoor. Ondertussen ben ik Herman ergens kwijtgeraakt, dus vervolg ik het parcours alleen, er is niemand voor me of achter me. Dat is een mooi moment! De heide strekt zich uit langs het parcours, de bossen nodigen uit om over de paden heen te rennen, prachtig.

De kilometers blijven voorbij vliegen, zonder enige moeite kom ik aan bij de verzorgingspost van de 25 km. Nog maar zes km, dus dat gaat onder de 3:00 uur worden! Mooi!

Het venijn zit hem in de staart, we moeten nog even een goede heuvel beklimmen, maar voor die proef slaag ik glansrijk. Nog een paar bochtjes, en de finish is in zicht, 2:51.

Bij de finish is er sap en water verkrijgbaar, snoep en broodjes. Het parcours was perfect uitgezet, lekkere douches op de camping. Al met al, voor herhaling vatbaar.