Slachtemarathon 2016

Marathon 47

Kwart over drie in de ochtend is toch wel erg vroeg. Alles staat al klaar, enige wat nog moet gebeuren zijn de pannenkoeken naar binnen werken. En dan is het 4 uur, mooie tijd om weg te gaan. Vlakbij Raerd staat er een file. Langzaam zie ik de tijd wegtikken naar 4.55, de tijd dat de bus zou vertrekken. Auto parkeren, ik zie allemaal hardlopers om mij heen, zal dus wel loslopen met de bus. En inderdaad, ik kan gewoon instappen. De buschauffeur vertrouwd meer op zijn tomtom dan op zijn bijrijder. We duiken het platteland in, kleine weggetjes. Uiteindelijk komt het goed en staan we voor het startvak. De andere bussen staan verderop, scheelt ons weer lopen.

Even zoeken naar het wedstrijd secretariaat. Een schuur met daarboven startvakken. Ik snap het niet heel goed, maar daarbinnen blijk ik verwacht te worden. Ballon, extra startnummer, en dan de laatste voorbereidingen. We starten ook daadwerkelijk in de schuur. We moeten ons als pacer tussen de andere deelnemers positioneren. Ik zie al snel dat we eigenlijk te veel op elkaar staan, maar dat is niet meer te regelen. We krijgen al wel wat deelnemers die komen informeren hoe we gaan lopen qua snelheid.

En daar is de start. Dan bemerk ik pas dat ik een goede beginnersfout heb begaan. Mijn horloge staat wel aan, maar heeft nog geen satelliet ontvangst. Pas na een paar honderd meter komen de getallen vrolijk op het scherm.

Het is genieten, perfecte temperatuur, mooi uitzicht op de zon en de omgeving. We hebben een leuke groep mensen mee en er wordt gezellig gepraat. Sommige vinden het zo gezellig dat ze bijna in mijn schoenen gaan staan.

We hebben er goed de vaart in. Lopen iets voor op schema. We komen bij de eerste brug die over de weg gaat. In het Fries wordt gewaarschuwd dat de andere kant glad is. De brug is best steil, en moet lopend genomen worden, althans de andere lopers doen het, dus moeten wij dat ook. Als we dit obstakel genomen hebben, blijken we opeens iets achter te lopen. En de vaart gaat er weer in, er wordt wat gemopperd. Maar bij de negen kilometer zijn we weer strak op schema.

We hobbelen gezellig door, verzorging is prima op orde. Even een kleine sanitaire stop, moet kunnen. Het is mooi plassen met dit Friese uitzicht. Niet lang kunnen genieten, er moet weer gedraafd worden. We zitten nu rond de 25, ik neem de laatste uit onze groep op sleeptouw. Maar als we in de buurt van Wommels komen heb ik toch wel ontzettende behoefte aan een Dixi. Gebed wordt verhoord en er staan 30 Dixies ongebruikt in een lange rij. Even zorgen dat de ballon ook naar binnen gaat.

Vrolijk stap ik naar buiten, maar weinig bekenden, de groep heeft niet even gewacht. Ik ga gewoon door, de afstand is te groot. Ik houd het een paar kilometer nog vol om tempo vast te houden, bij de 32km begint er langzaam maar zeker verval te komen. De motivatie is ook wel een beetje weg, ik loop zonder groep. Verval loopt op tot 2 minuten, ik word paar keer gevraagd of ik nog op schema loop. Motiveert niet echt heel erg om te zeggen dat ik twee minuten achter loop. Ondertussen wordt het voor mij te warm, en is het nu echt ploeteren. Ik ga de vier uur niet redden.

Ik besluit dat ik op staande voet ontslag neem. Ballon gaat af, ik geef hem aan een kindje, een medeloper is zo aardig om mijn pacer startnummer er af te halen, en loop nu lekker anoniem rond. Wat ook wel weer meteen effect heeft, ik ga sneller wandelen, maar tuf langzaam door.

Tijdens de loop heel wat bekenden gezien dat maakt het zeker extra gezellig. De dorpen maken er ook een feestje van, we worden toegejuicht in het Fries, tenminste ik neem aan dat ze ons toejuichte, zo klonk het wel.

Dan wordt het toch echt aftellen, het is nu echt warm. Ik loop samen met een andere loper de laatste paar honderd meter, even vragen waar de finish is. In het Fries krijgen we te horen dat we bij de kerk moeten zijn. En daar is de kerktoren, het lijkt een eeuwigheid te duren voor we er zijn, waar is nu de finish? Ja, om de hoek. Veel publiek, we worden enthousiast aangemoedigd.

En gefinished, net geen 4 uur, kwartiertje extra mogen genieten, 4:15:22.


We krijgen nog een aandenken in de vorm van een postzegel. Even bijtanken in de schaduw van de kerk, en dan op naar huis. Voordeel van zo vroeg beginnen is dat je nog een dag te gaan hebt!

Foto's: Peter van der Hulst, Janke van der Schaaf

Loop Leeuwarden 2014

Om 9:45 meld ik mij bij de andere pacers. Ik ga vandaag weer pacen bij de LoopLeeuwarden, de groep van 1:50 ga ik weer doen dit jaar. Wanneer was mijn laatste halve marathon, een jaar geleden?

We krijgen ons startnummer en info. Ik zie dat een foto van mij in het informatieboekje staat, dat is leuk. Als iedereen zijn ballon heeft en startnummer gaan we met de groep naar het startvak.

We zijn ruim op tijd, daar loop ik Mettje, Martin en Niels tegen het lijf. Dan plaats nemen in het startvak, en nog even en we mogen weer. Het wordt vandaag erg warm. Ik ben benieuwd of het allemaal vloeiend zal gaan. Maar gelukkig ben je met twee pacers, dus kan je elkaar helpen.
Na de start gaan we met de flow, er is weinig ruimte om zelf tempo te bepalen, maar de groep loopt in redelijk goed tempo. We halen wat in, ik merk dat de mensen die ons willen volgen een soort interval moeten doen. Dat voelt niet fijn.

Het parcours is dit jaar anders, we zijn redelijk snel Leeuwarden uit, en het is nu ook wat breder. Ik loop samen met mijn medepacer wat te babbelen. Opeens zegt ie: je zal het verder zonder mij moeten doen. Het lukt hem niet om verder te gaan. Ik krijg zijn ballon en vervolg mijn weg.

De groep heeft een mooie grootte, en we hobbelen door het warme Friese land. Om de 2,5km waterposten, prima zo met dit weer. In de dorpjes worden we aangemoedigd door publiek.

Langzaam wordt de groep iets minder groot, de drankposten zijn altijd een goed punt om elkaar kwijt te raken, ik probeer wat in te houden, maar het is lastig als de drankpost niet voorzien is van genoeg man om water aan te geven.

Onderweg zie ik Martin stoppen, ik vraag of ie mee gaat, maar nee het lukt niet. Zo gaat het met een aantal, aantal haken aan, en aantal haken af. Er is een harde kern in de groep, dat maakt het leuk. Ik kan mezelf niet terug laten vallen in de groep, dat is nu wel een nadeel nu ik alleen ben.

Nog maar een paar kilometer en we lopen Leeuwarden alweer in. We gaan dit keer door het centrum, ondanks de bruggetjes en pizza lucht is het leuk om door het centrum te lopen.

En daar...daar is de finish, we maken een mooie sprint aan het einde met de hele groep, met 1:49 zit het er weer op!

Snel douchen, en daarna voor de 10km melden. Gaat prima, ik boemel hem gewoon uit, zonder enige vorm van wedstrijd gevoel. We mochten vooraan starten, dat geeft mooi wat vrijheid op het parcours. Na 54 minuten mag ik mijn medaille in ontvangst nemen, en ga ik weer douchen.

Na deze kilometers gaan we met een aantal pacers wat eten, en deze Loop Leeuwarden zit er weer op. Was weer leuk om te mogen pacen en fijn te kunnen hardlopen.

Loop Leeuwarden 2013

Dit jaar mocht ik weer pacen bij Loop Leeuwarden.

We spreken af bij fitnessclub. Snel druppelen alle pacers binnen, vele bekende gezichten van eerdere jaren of andere loopjes. We krijgen mooie hesjes met onze tijd erop, een ballon en we zijn er klaar voor! Gezamenlijk gaan we naar de start toe. Tussendoor nog even een foto maken.
Ruim op tijd melden we ons bij de start, het zonnetje schijnt. Dit is lekker, na vele koude weekenden, een mooi zonnetje.

Dan het startvak in, er verzamelen zich al meteen een mooi aantal mensen om ons heen. Wendelien komt even gedag zeggen, dan is het aftellen en gaan we!

Eerste paar kilometers is het moeilijk tempo maken, parcours is redelijk smal, en veel lopers. We kunnen het natuurlijk niet maken om overal knoeterhard langs te gaan, er is nog een grote groep achter ons die ons probeert bij te houden. Uiteindelijk is de achterstand 20 seconden na 4 kilometer, dat is prima te verkopen.

De groep die ons volgt is redelijk groot. Kees, de medepacer, gaat even een boom zoeken. Hij moet nog goed zijn best doen om weer voor aan te komen.

Er wordt heel wat gebabbeld in de groep. Als we langs de Bonkevaart lopen, wordt het steeds stiller. Maar tempo ligt nog steeds goed. Publiek staat netjes langs de kant, en aantal zijn ook lekker enthousiast. Temperatuur neemt langzaam toe, maar door de wind is het prima te doen.

De verzorging staat er, maar sommige kramen zijn tekort, waar door het wat lastig is water te krijgen, en sommige kramen hebben al bijna tekort, de laatste kraam heeft pas sportdrank. Jammer, er zijn veel lopers die eerder behoefte hebben aan wat energie.

De laatste 4 kilometer gaan in, de groep is behapbaar geworden. Enkele zijn vooruit gegaan bij de drankposten, andere zijn we verloren. Ik laat mij zakken en probeer de groep bij elkaar te houden. Kees loopt mooi voorop, hij laat zich meeslepen door zijn medelopers, en we maken ons tijdsverschil weer goed. Mij lukt het om de een groepje te vormen en die bij elkaar te houden.

De laatste kilometer, ik geef aan dat er nu aantal zouden kunnen gaan versnellen om ruim onder de 1:50 te gaan, daar gaan ze, mooi gezicht!

Nog 400 meter, gaan we sprinten? Er wordt vrolijk gelachen en geknikt, oké dan, daar gaan we, in een mooie sprint op 1:49:44 als eindtijd. Mooie bedankjes en blije gezichten, hier doen we het voor.

Even opfrissen, andere kleren aan, en ons klaarmaken voor de 10km. De meeste pacers doen ook hier aan mee, dus weer samen naar de start, en ons, dit keer zonder ballon, in het startvak wurmen. Wat is het druk, het past niet in de startvakken.

De eerste 5km hobbel ik in de groep. Heb geen zin om te stressen en in te halen, als er een gat komt, pak ik die op, en anders gewoon mee in de flow. Dan ontstaat er ruimte, ik kan aanzetten. Het is 2 jaar geleden dat ik voor het laatst op 10km liep op snelheid. Ik zet aan, gaat niet heel hard, maar ben tevreden, met 54:09 over de finish.

1:49 en 0:54 lopen op 1 dag, na een jaar nauwelijks aan snelheid gedaan te hebben, ik ben best trots op mijn lichaam. :)

Dan nog even eten met alle pacers, en daar vliegen allemaal mooie (ultra)loopjes over tafel, de agenda vult op die manier snel.

Er zijn zeker verbeterpunten voor de organisatie, maar het was wel weer leuk pacen, met mooi weer.

Maasmarathon

Marathon 35

Ze zoeken nog een pacer voor de 4:15 bij de Maasmarathon. Dus meteen: leuk ik doe mee!
Een dag van te voren even de boel bekeken:
-het is in Visé, vlak onder Maastricht. 3 uur rijden, start om 9 uur in de ochtend..hm, oke.
-ohw, dat stuk is Wallonië, ach, Nederlands zullen ze vast wel kennen.
-ohw, er is maar 1 pacer per groep
-ohw, marathon is best klein met kleine 600 deelnemers.
We gaan het zien!


Om 4:15 rijden we weg vanuit Friesland, geen kip op de weg, strak om 7:30 parkeren we onze auto in Visé. Even startnummer ophalen, ha...ze spreken dus geen Nederlands, maar het lukt. Even naar de WC, en dan op zoek naar de pacer hoek. We zien de ballonnen  maar geen pacers, even staan we wat te wachten. En daar komt iemand aan die de ballonnen meeneemt. Er snel achteraan. Daar krijgen we onze kleding. We zien nog 1 andere pacer. Toch anders dan Enschede, waar we met zijn allen kopje koffie deden.

Nog even een WC opzoeken, best druk bij de gewone WC's, maar voor het ultieme marathon gevoel gaan we maar naar buiten en zoeken daar een Dixie op.

Op naar de start, die is vlakbij. We worden met onze ballonnen meteen aangesproken, en meteen te merken dat het een Franstalig feestje gaat worden met wat gebrekkig Engels komen we uiteindelijk best ver. De sfeer is in ieder geval gemoedelijk en relaxed.

Jodi gaat de 3:45 pacen, en kruipt een beetje naar voren. Ik blijf staan en merk dat het opeens stil wordt, ik hoor ergens Boston klinken. Blijkbaar 1 minuut stilte voor Boston. En daar klinkt startschot. Parcours begint meteen met wat heuveltjes. Ik twijfel...met 10km/u naar beneden en net zo snel omhoog, of langzaam omhoog en naar beneden de zwaartekracht laten werken. Ben ik allemaal natuurlijk niet gewend als Nederlander.

De Maas komt in zicht, en die blijft de rest van het parcours zich steeds melden. Het landschap varieert van kleine dorpjes met kasseien en asfalt met hier en daar een gat, tot mooie vergezichten op de Maas, ook mag de zware en indrukwekkende industrie niet ontbreken. Publiek staat regelmatig aan te moedigen en best enthousiast. De eerste 20 kilometer is de groep mooi dik 20 man groot. Er wordt redelijk wat gebabbeld, en weer vraag ik mij af, gaan ze het halen (en wat zeggen ze?)? (ja: de meeste babbelaars hebben het babbelend gehaald!)

Met het weer hebben we geluk, voornamelijk bewolkt, soms wat zon, wind mee (terugweg voornamelijk beschut gelopen), en soms een lichte bui.

Ik moet toch even een sanitaire stop maken, en merk dat mijn Frans toch best goed is, ik hoor allemaal opmerkingen achter mij over dat ik aan het plassen ben. Mooi moment om de groep even van achter te bekijken, de groep blijft mooi bij elkaar, ook mooi moment om even te praten met de achterste lopers. Het gaat allemaal goed en redelijk wat marathon debutanten. Leuk!

Maastricht wordt genaderd, ik herken veel plekken van toeristje spelen toen ik hier ging lopen in Meersen.  Als we Maastricht bijna verlaten begint het te regenen. Ook krijgt de wind ons te pakken. ik probeer de groep bij elkaar te brengen zodat de meeste debutanten uit de wind lopen. Al snel lopen we weer beschut en drijft de regen over.

De verzorging is prima op orde, om de 5 km verzorging (de sportdrank was ronduit vies, alsof ik mijn tanden aan het poetsen was, mint smaak) en daarna tussendoor nog waterpost. En een bak water waar je je spons in kan doen (die we kregen bij de start en netjes daar heb gelaten, blijkbaar was het de bedoeling om mee te nemen). Bij de 30km verzorging hoor ik mijn naam, daar staat de Jodi, uitgestapt, onder een deken te wachten op een bezemwagen. Mooi moment om mijn groep te motiveren...die man die daar stond heeft meer dan 130 marathons op zijn naam, en die is uitgestapt, jullie zijn nu al verder gekomen!

Langzaamaan wordt de groep dunner, maar nog steeds een mooie groep. Bij de 35km wordt het te zwaar voor een Nederlandse dame, het lukt me niet meer om haar bij de groep te houden. Ik roep nog dat ik haar straks bij de finish zie, en ren weer terug naar de groep.

De kilometers worden afgeteld. Ondertussen komen we steeds de familie tegen van een loopster uit de groep, vol enthousiasme moedigen ze hun moeder aan. Mooie afleiding voor de rest ook.

We naderen Visé, nog 800 meter, het ziet er niet echt uit alsof we ergens een finish gaan naderen. Wel steeds meer publiek. Ik kijk om en zie de dame (van de persoonlijke fanclub) pijn hebben in haar zij en stoppen. Snel terug, en proberen te laten dribbelen, het lukt echt niet, en ze zegt dat ik moet gaan, en dat ze echt de finish gaat halen. Ondertussen ben ik de rest van de groep kwijt.

Ik kijk om mij heen of ik nog iemand kan motiveren, maar de meeste lopen lekker, en ik kom alleen met mijn twee ballonnen over de finish in 4:13:47.

Daar staat mij groepje. Nog even wachten op de dame die de laatste 800 meter pijn heeft geleden. Ik geef als beloning mijn ballonnen aan haar voor de kids, en smeer hem snel. Even omkleden, en kijken waar de sporthal is. Op de binnenplaats wordt veel bier gedronken en veel eten genuttigd, ziet er gezellig uit, jammer van de regen!

Even rondlopen bij de finish en daar komt de Nederlandse dame binnen rond de 4:30, de laatste kilometers heeft ze mooi volbracht, en ook nog een extra portie regen gehad. Het regent nu behoorlijk, de finish omgeving maakt een verlaten indruk, dus snel naar de sporthal en daar douchen.

Was best een leuke marathon. Niet te groot, maar prima verzorging (jammer van de sportdrank) en begeleiding, ook parcours had zijn charme. Ook het starten in België met een keerpunt in Nederland maakt het wel erg speciaal. Pacertaak was weer dankbaar werk, en deed het weer met gemak, dat voelt ook best fijn.

Enschede marathon

Marathon 34

Idee was om even rust te houden na de 60 van Texel. Maar als je dan
 gevraagd wordt om als pacer mee te doen bij de Enschede marathon, dan begint het toch even te kriebelen, en is de keuze snel gemaakt.

Om 9 uur melden we ons in het Saxion, Jan staat ons op te wachten, regelt koffie, ballonnen en een mooi pacer shirt. En dan begint de start met snelle schreden te naderen. We melden ons in het startvak. Het is nog wel koud, maar belooft warm te worden.

Er vormt meteen groepje om ons heen. Later hoor ik dat er een minuut stilte was voor de Boston slachtoffers. Maar dat missen we. Dan volgt het startschot, en gaan we. Meteen al leuk publiek.

Na een aantal kilometer komen we door de wijk die een paar jaar geleden door de vuurwerk explosie verwoest was. Raar gevoel om hier zo te lopen, maar wat zijn de mensen hier enthousiast. en dat gaat maar zo door, er staan bandjes langs het parcours, DJ's, publiek maakt er een feestje van.

De groep is de eerste ronde vrij groot. Er wordt redelijk wat gebabbeld, ik vrees het ergste voor de grootste babbelaars. Zelf gaat het best goed, we lopen iets voor op schema. Mede pacer geeft aan dat het wel goed komt.

Bij de 20km merk ik dat mijn enthousiasme toch wat energie heeft gekost, en besluit iets rustiger aan te gaan doen. Ik verheug me al een beetje op de doorkomst bij de start/finish. Maar we gaan opeens ergens naar rechts, we komen dus helemaal niet over de start, nou ja goed...dan maar doorlopen en over 21km zijn we er weer vanzelf.

Het zijn twee rondjes, dus dit rondje herken ik, althans ik doe mijn best. Bijna loop ik nog verkeerd.

De verzorging is super goed, om de 2.5km is er verzorging in de vorm van waterpost of sportdrank.

Parcours lijkt steeds omlaag te gaan, en steeds weer een paar seconden onder de richttijd. Maar het loopt goed, en de sfeer is ook nog goed, ondanks dat ik ergens mijn ballon heb verloren (of is hij gestolen??).

Bij de 30km wordt het toch al wel wat warmer, en dan merk je dat je op voornamelijk asfalt loopt, de warmte reflecteert. Als we weer in Enschede lopen, is het aftellen. Nog even een lange straat heen en terug, hier staat veel publiek, dus dat geeft wat vleugels.

Als we nog 4 km moeten, hoor ik mijn mede pacer roepen, ga jij maar vooruit met je groepje, dan ga ik met dit groepje. Oke.....we houden de snelheid, maar die gaat stiekem iets omhoog. We dweilen nog wat mensen op die zich aanlsluiten. We denderen de laatste minuten over het parcours. Veel publiek bij de finish...jaaa....we gaan het halen, erg ruim binnen de 4:15, 4:10 om precies te zijn. Tsja, dan zie je dat bij een marathon een paar seconden per kilometer opeens een paar minuten worden.

Veel bedankjes en gefelciteerd bij de finish. Het was een mooie wedstrijd. Breed parcours, niet te veel deelnemers.

Op naar onze privé douches, daarna met alle pacers uit eten en een geslaagde dag Enschede zit weer op.

Loop Leeuwarden

Dit jaar mocht ik weer pacen bij loop Leeuwarden. Gepland was de 1:40 samen met Cees. Maar door blessure en de weinig training leek het mij niet verstandig om 1:40 te gaan lopen, Jodi, de hoofdpacer, wist met wat ruilen en schuiven mij op 1:50 te krijgen, dat moet te doen zijn.

Vroeg in de ochtend zet ik mijn auto voor de sportschool waar we verzamelen, eindelijk, na zoveel jaar weet ik het in 1x te vinden. :)

Ballonnen, hesjes, alles wordt in gereedheid gebracht om alle pacers goed hun werk te doen. Langzaamaan druppelt iedereen binnen, we hebben er zin in!

We gaan naar de startvakken, grote groep ballonnen met felle hesjes lopen dwars door Leeuwarden. Bij de startvakken aangekomen zoeken we ons plekje. Daar loop ik Mettje tegen het lijf. Later tref ik ook Donald en op afstand Froukje.

Samen met mede pacer Melchior zien we dat de groep om ons heen wat drukker wordt, dat beloofd veel goeds. En dan is het 11 uur, daar gaan we!

We lopen lekker, na een tijdje wel een paar seconden achter op schema, maar dat maakt niet uit. Het is perfect loopweer.

Bij de acht kilometer besluit ik mij langzaam te gaan laten zakken in de groep....maar wat blijkt..de groep is zo groot dat ik niet helemaal durf te zakken. Ik kom anders nooit meer naar voren. Maken wat praatjes hier en daar. Het is gezellig en iedereen doet goed zijn best. Veel lopers die meedoen met de Slachte.

We kunnen ons tijdsverlies weer goedmaken, en lopen mooi egaal. De groep blijft gezellig. De hoeveelheid publiek valt tegen, maar dat komt door het weer. Degene die er staan doen hun best om ons aan te moedigen.

Ondertussen maakt Ritchie nog foto's langs de kant.

Met 1:49 komen we over de finish, groot aantal PR's, en eerste halve marathon hebben we over de finish heen gehaast, leuk!


Daarna is er de 10km, ik mag vooraan starten. Streven in rond de 50 minuten te lopen. De benen voelen wat stijf.
Na 4km gaat mijn knie opeens pijn doen, en ook niet zomaar een beetje. ik kan niet fatsoenlijk lopen. Ik word door iedereen ingehaald, oei oei.
Ik bijt me door de pijn en probeer door te lopen, het gaat. En wie passeert daar mij? Ja, soepel loopt Maaike langs. Ik storm een verzorgingspost binnen en doe een poging al het water op te drinken, maar dat verlies ik, en ik ga maar weer door.
Publiek is er nu in grote getallen, ook gaan we door het centrum. Eigenlijk is de 10km veel leuker dan de halve. Alleen missen hier leuke pacers. ;-)
Pijnlijk bereik ik de finish.

Geblesseerd
Wat zal het zijn, het was een pijn die niet bij mijn vorige blessure hoorde.
Vandaag, 1.5 week later naar de fysio geweest, het blijkt een patellapees ontsteking te zijn. Wellicht te lange duurlopen zonder goede opbouw. Of andere loopstijl na de vorige blessure. Al met al....ik lig er weer vier weken uit.....

Halve marathon van Eindhoven

Vandaag mag ik pacen bij de halve marathon van Eindhoven, ik ga 1:40 lopen.

Zoals een goed pacer betaamd wil ik graag de stad goed verkennen alvorens ik er ga lopen. Ik neem dus een paar keer de ring van Eindhoven. als ik toch maar heb besloten welke afslag ik nodig heb, is het een kwestie van de auto bij de TU Eindhoven te zetten en op naar het beursgebouw!


We krijgen een compleet tenue van de organisatie short, shirt en nog een shirt, startnummer en de tijd die we gaan lopen.

Op naar de startvakken! We worden door de organisatie netjes op onze plek neergezet, mijn collega vandaag is Anton. Getooid met witte ballon staan we tien minuutjes te praten met verschillende deelnemers.

Ons tenue 

En daar gaan! Het miezert, 13 graden, prima weer om hard te lopen! We hebben meteen het goede tempo te pakken. De groep is de eerste paar kilometer een grote stormram die over het parcours heen dendert. De straten zijn breed en we kunnen onze weg goed vinden. Het parcours is wel druk, maar deert niet.

Er is veel verzorging, wat soms wat chaotisch verloopt door de hoeveel mensen op het parcours. Het vele publiek moedigt iedereen goed aan, veel muziek. We spelen met het publiek wat nog enthousiaster gaat aanmoedigen.

Anton

De groep blijft mooi bij elkaar tot de 17km, daarna slinken we behoorlijk, maar er blijft een leuke groep over. We lopen lekker, en iets voor op schema.

We naderen de binnenstad, publiek staat rijen dik, we gaan door een haag van mensen. Wat een bijzondere ervaring, en wat moet dat je vleugels geven als je hier voor je PR gaat!

De halve minuut die we hebben gewonnen gebruiken we ons ons tempo te verlagen en de groep vooruit te duwen, we vissen iedereen op die net de aansluiting heeft gemist, om alsnog binnen de 1:40 te eindigen. Volgens mij hebben we dik 30 man over de finish heen getrokken. We worden bedankt door vele gelukkige hardlopers die allemaal blij zijn met hun tijd.

En hebben wij onze 1:40 gehaald?

1:40:07

Na de finish op naar het hotel waar we ons kunnen verwarmen en omkleden. We komen terecht in de zelfde ruimte als waar alle top atleten zitten die vanochtend de marathon hebben gelopen. Dat is stiekem toch wel een beetje bijzonder.

Het was een mooie, leuke, en gezellige halve marathon. De organisatie voor de pacers was helemaal top geregeld.

Klik hieronder voor de Garmin data.

Zie ook:
http://hardlopendeboer.blogspot.com/2011/10/eindhoven-halve-marathon.html

Pacen bij LoopLeeuwarden

Vorige week de marathon van Leiden gelopen. En deze week een nieuwe uitdaging, pacen in Leeuwarden op de halve marathon. Voor de eindtijden 1:35 t/m 2:00 zijn er pacers geregeld. Ik ga samen met Ron de groep van 1:40 voor me rekening nemen.

Om 11 uur is de start van de halve marathon. We verzamelen om 10 uur in de fitnessschool. Daar worden de ballonnen en hesje uitgereikt. De verdere voorbereiding bestond uit bank hangen en wat drinken. Langzaam aan wordt het tijd en gaan we die kant op. Het is een mooie stoet, allemaal hardlopers met gele hesjes en ballonnen. We zoeken een plekje in het startvak, wat zo simpel klinkt, maar helaas is het wat chaotisch. Uiteindelijk staat iedereen op zijn plek. Je ziet dat er verschillende deelnemers naar de ballonnen kijken en de tijd checken die daarop staat, om daarna te besluiten om aan te sluiten of niet.

 En dan is daar het startschot. We vertrekken, alles gaat volgens plan. de eerste 10km hebben we een grote stoet mensen. Ik laat me regelmatig terugzakken in de groep en maak praatje met een ieder. De meeste hopen toch echt dat ze 1:40 gaan lopen dit jaar. Vaak is dit hun eerste halve marathon, of een doel die ze graag willen halen na eerdere mislukkingen.

Bij de 15km begint de groep minder groot te worden, en wordt steeds duidelijker wie er er bij de groep hoort. Er blijft een positieve sfeer hangen in de groep. We gaan door, tot we bij de 18km, daar krijgen we wind tegen. Ik neem heel braaf de koppositie in, en we gaan tegen de wind in. We naderen alweer snel de stad, aftellen is begonnen.
Laatste kilometer moedigen we iedereen aan in het groepje. Sommige gaan er vandoor, sommige blijven bij ons. Doel wordt gehaald: 1:40:16! We hebben een groot aantal nieuwe helden erbij!

Na de halve marathon gaan de meeste pacers nog om 14 uur voor de 10km, op eigen tempo. Eindtijd 44:09, best prima na een marathon en in de ochtend een halve marathon. :)

Deze loopdag sluiten we af met een goed diner in Leeuwarden.

Tot volgend jaar!