counter on tumblr
IWannaRun78

zaterdag 24 september 2011

Garmin 305 & 310 tips


Dit is 1 blogpost over alle tips die ik heb over de Garmin 310XT en 305. Mis je iets, of vragen: info@iwannarun78.nl

Wil je het verschil weten tussen de Garmin Forerunner 305 en de 310XT? Kijk hier: http://www.iwannarun78.nl/2011/07/garmin-305-vs-310xt.html


Hierin:
-Routes/ritten op je garmin zetten/uploaden met en zonder training centre
-Converteren van routes (gdb->tcx, ...)
-Bulk export naar TCX met de 310XT
-Foutmelding bij uploaden naar connect.garmin.com
-Resetten van de garmin
-Locken
-Hartslagband doet het niet meer
-Automatische ronde
-kaartje op je horloge


Routes/ritten op je garmin zetten/uploaden zonder training centre
Via de garmin training centre kan je routes uploaden, maar dan moet je wel beschikken over een TCX bestand. Je kan met de gratis tool gpsbabel allerlei formaten (GPX, GPX, ..) omzetten naar TCX. Zie onder voor meer uitleg.


Stel dat je je training centre niet bij de hand hebt, kan je het ook doen via www.gpsies.com.


Kies voor uploaden. Vul een wachtwoord in, de naam van je track, omschrijving.

Selecteer de activiteit (hardlopen of fietsen bv). Scroll naar beneden en selecteer voor bestand kiezen.

www.gpsies.com kent de volgende formaten:

Google Earth (KML, KMZ), PCX5 (tracks, waypoints), GPX (tracks, routes, waypoints), GPX Garmin Streetpilot, Garmin Course (CRS, TCX), Garmin FIT, MS Excel, CSV (Comma-Separated-Values), Falk IBEX Tour, CompeGPS, GeoRSS, Logbook, NMEA, OVL (ASCII), Fugawi, KOMPASS Verlag (Alpenverein), TrainingPeaks (PWX), Navigon Route, OziExplorer, qpeGps Track, MagicMaps IKT, TomTom ITN, Suunto SDF, Magellan Track, PathAway




Kies voor opslaan, je route zal nu geupload worden naar de server. Je krijgt de route nu te zien op een kaartje.

En dan nu de laatste stap, het exporteren naar de garmin!


Druk op de knop Exporteer naar Garmin GPS.

Kies voor Garmin Course TCX.
De garmin zal de melding geven: Gegevens overdragen. Wacht totdat ie klaar is.

Zodra ie klaar is, kan de route vinden onder: 
Training-Koersen. Selecteer de koers die je net hebt geupload, druk op enter (rechtsonder knop op de garmin) en selecteer doe rit.
Als je nu een paar keer op mode drukt, zie je hoever je van het parcours af zit, en hoe ver je nog moet. Verdwalen zit er niet meer in.

Converteren van routes
Stel dat je een exotisch formaat hebt van een bepaalde route, en deze wil je omzetten naar TCX, zodat je de route kan inlezen op je Garmin. Je kan dan de gratis tool gpsbabel gebruiken, is te gebruiken onder windows,OS X en Linux. De tool ondersteund mega veel formaten (GPX, TCX, GDB, CSV, etc). 

Stel je hebt een route gedownload van een site die je in je horloge wilt zetten. Je hebt het gedownload op je copmputer in bv: C:\Users\Thierry\Downloads\ap160.gdb.

Download en start gpsbabel op:

Kies bovenin het type bestand wat je wilt converteren, in dit geval kiezen we voor Garmin mapsource - gdb.


Druk op de knop File Names en selecteer het bestand wat je had gedownload. Het schermpje ziet er nu zo uit:

Nu kunnen we het gaan converteren. We kunnen kiezen om het rdirect te uploaden naar de garmin. Stel de opties dan zo in:
En druk op de knop Apply, rechts onderin het scherm. 

Helaas krijg ik altijd een fout, maar als het bij jou nu gelukt is, dan ben je klaar. Stel dat jij ook een fout krijgt, of dat je het toch naar een bestand wilt converteren van een ander formaat kies dan File, en bij format het formaat waarnaar je het wilt converteren. In ons geval TCX (garmin training centre).
Druk op de knop File Name, en laat weten hoe je wilt dat het bestand gaat heten. Ik kies voor:
C:/Users/Thierry/Downloads/ap160.tcx

Het scherm ziet er nu zo uit:



Druk op de knop apply rechtsonder, en we hebben het volgende resultaat:
Irritante is nog wel, dat ie perse XML er achter plakt. Als je het gaat uploaden met de site gpsies.com, dan is dat geen probleem en kan je het negeren. Mocht je een ander programma gebruiken, dan zal je even met windows verkenner de extensie moeten veranderen.



Bulk export naar TCX met de 310XT
Ik had het probleem dat het me wel leuk leek om ook alles in runkeeper bij te houden. Alleen ik moest dan al mijn loopjes van connect.garmin los openen en dan export to TCX doen. Veel te veel werk!
Totdat ik er achter kwam, dat ik ook loopjes kon uploaden als mijn horloge niet aanstond! Dat betekend dat de ANT stick de gegevens ergens op mijn computer opslaat. Na wat zoekwerk, blijkt dat de stick het op de harddisk opslaat, in TCX formaat, altijd handig!

Ik weet niet precies hoe het op andere computers wordt opgeslagen, zo moet je het kunnen vinden:
C:\Users\[username]\AppData\Roaming\GARMIN\Devices\3821096812\History

Foutmelding bij uploaden naar connect.garmin.com
Opeens kreeg ik de melding, bij uploaden:
"Activity transfer to Garmin Connect failed due to server error"

Ik heb een backup gemaakt van alle TCX bestanden in de map:

C:\Users\[username]\AppData\Roaming\GARMIN\Devices\3821096812\History
Vervolgens de map leeggemaakt...
En het werkt weer allemaal!

Resetten van de garmin


Soft reset:
Mode knop en tegelijk de lapknop ingedrukt houden voor 7 seconden.

Harde reset:

Mode knop en de aan/uit knop tegelijk indrukken. Let op: alle data, en dus ook de trainingen worden gewist!

Filmpje:



GPS reset:
Als je problemen hebt met GPS ontvangst dan kan je proberen de GPS cache leeg te maken. Zorgt dat de Garmin uit staat, druk op pijltje naar beneden en daarna tegelijk de power button. Hij zal dan wat langer doen over het opstarten (don't panic), maar wellicht is wel je probleem verholpen. Hij schijnt ook nauwkeuriger te zijn als je dit hebt gedaan.

Locken (alleen 310)
Als je gaan schaatsen, of skeeleren dan is het super irritant dat je per ongeluk op de start/stop knop drukt (omdat je je handen op je rug legt). Oplossing is: lock je garmin! Druk op de knop mode (linksonder) en tegelijk de knop omhoog (rechtsboven). Unlocken gaat op dezelfde manier.

Hartslagband doet het niet meer
-scannen:
310: menu/instellingen voor h-lope/hartslag/ANT en kies voor Herstr scan.
110: houd menu ingedrukt en selecteer HR monitor>aan. Als "hart" op timer pagina knippert, druk dan op page om Hr pagina weer te geven. de forerunner zoekt gedurende 30 sec naar je harslagsignaal.
-batterij eruit halen en er opnieuw indoen
-batterij eruit halen en omdraaien, 5-10 seconden, dan reset ie, en doe de batterij er weer goed in.

Automatische ronde
Ik vind het erg fijn om iedere kilometer een update te krijgen over mijn gemiddelde snelheid van de afgelopen ronde. Je kan je garmin instellen dat ie iedere ronde voor jou op lap knop drukt. Je ziet dan iedere  kilometer hoe lang je er over hebt gedaan. Ook later terug te zien bij garmin.connect.com.
-menu/instellingen voor h-lope/auto lap ->op afstand en dan 1 km


Routekaartje op je horloge
Je kent het wel, je bent aan het trainen, en je hebt ergens de verkeerde afslag gepakt, en het bos ziet er nu opeens heel anders uit. Hoe kom je terug? Op je Garmin kan je instellen dat je de route kan terugzien. Je kan dan met de mode knop (links onder) wisselen tussen je menu-actuele gegevens en het kaartje. Hoe stel je dat in?
-Instellingen
-Systeem
-Kaart
-En dan de onderste optie Weergeven op Ja zetten
-bevestigen met Enter (knop rechtsonder).
En nu kan je altijd weer de weg terug vinden!



Garmin service center

Garmin Service 0800 0233937

maandag 19 september 2011

Dam tot damloop




Het is 2004, mijn eerste hardloopwedstrijd. Zenuwachtig sta ik in het vak tussen allemaal andere hardlopers. Ga ik als laatste de finish halen? Het wordt één groot feest, finish in 1:18. Vanaf toen was ik gegrepen door het hardloopvirus, en is de Dam tot damloop een jaarlijks feestje geworden.


Dit jaar mag ik voor het eerst plaats nemen in het wedstrijd vak. Ik vraag me af of het uit maakt qua publiek, 11 uur starten...is iedereen dan al wel wakker? Om het goed te kunne vergelijken besluit ik om de editie van 2011 twee keer te lopen.

Start om 11:00 uur, check de donkere wolken!
In het startvak ontmoet ik Rene nog even. En dan is het 10:59, de dames vertrekken. Om 11:05 vertrekken wij. Het is nog droog , maar boven Zaandam hangt een grote zwarte wolk. Bij het verlaten van de de IJ-tunnel komen de eerste spetters. Langzaamaan verandert de spetterregen in echte regen. Grote waterplassen op de weg.

Ondanks het vroege tijdstip en de regen staat er erg veel publiek ons enthousiast aan te moedigen, wat geeft dat je vleugels. Ik passeer de 8km op 33 minuten. Ik schrik ervan, en besef dat dat een PR moet gaan worden als ik dat volhoudt.

Bij de 10km staan mijn ouders traditie getrouw aan te moedigen, altijd een mooi eikpunt om naar toe te werken. En dan begint het echte vechten, soppende schoenen, waterplassen, maar ik ga nog steeds hard. Vergeleken met mijn medestanders lijkt het of ik stil sta. Ik word ingehaald van alle kanten, wat een verschil met andere jaren, wanneer ik zelf moet slalommen om iedereen heen.

Daar is het bekende en gezellige Zaandam. Ik geniet van alle mensen die er staan, de muziek, de medelopers, wat een feest. En de finish komt in zicht!

1:07:43


Wat een tijd, een PR! Mijn vorige PR stamt uit 2006, met een 1:09.


Netto tussentijden (verschil)
2,5 kilometer 10:36
5 kilometer 20:48 (20:48)
7,5 kilometer 31:21
10 kilometer 42:10 (21:22)
12,5 kilometer 52:42
15 kilometer 1:03:15 (21:05)

Video: hier....


Soppend naar de sporthal, andere kleren aan, en weer de bus in, op naar de start.

Tijdens de busreis komt de hemel naar beneden, veel regen en hagel, onweer, bliksem. Ik denk aan al die helden op het parcours, en stiekem ben ik zenuwachtig wat mij te wachten staat. Het gerucht gaat dat het om 14 uur droog wordt.

In het Centraal station
Koud zoek ik me toevlucht in het Centraal Station, de tijd dooien. En verrek, 14 uur is het mooi weer. Spullen droppen bij de kledingwagen, daar kom ik Jan en Sico tegen. We gaan met zijn 3en op voor de 1:20.

Start is om 14:40, meteen is duidelijk dat het wedstrijd gevoel in deze groep aanzienlijk lager ligt. Ook het slalommen gaat al snel beginnen.
Jan die heeft er zin in, en ik laat hem gaan bij de 5km. Publiek is nog steeds overmatig enthousiast, de DJ's en de muziek speelt nog steeds mooi. Wat een happening. Ook de verzorging doet nog steeds goed werk.

Een oer-hollandse DJ
Bij de 11km raak ik in de knoop met een medeloper, die aangeeft dat als ik nog een keertje te dicht bij kom ik echt op mijn bek ga. Lekker sportief. Ondertussen ben ik Sico kwijt, en ik besluit om mijn 1:20 te volbrengen.

Ik loop heerlijk in het zonnetje, te kijken naar al die mensen die het ook gewaagd hebben om vandaag hier te verschijnen, en hoe iedereen zijn best doet.

Zaandam is aanzienlijk drukker dan vanochtend, nu staat het echt rijen dik.

Tweede finish vandaag op 1:20:31.
Jan heeft 1:18, en Sico heeft 1:22 gelopen. Tevreden kunnen we naar de patatkraam gaan.


Dam tot damloop is echt een feest met een geweldig publiek, veel muziek, goede verzorging en goed geregelde logistiek. De conclusie vandaag is: het maakt niet uit hoe laat je start, het is een feest. Wil je niet hoeven slalommen, dan is 11 uur de beste tijd. Maar niet iedere wedstrijd hoeft er hard gelopen te worden, en is genieten veel leuker.




zondag 11 september 2011

VGZ Marathon Meerssen


Marathon 26

Onze Vader Die in de Hemel zijt,
Uw Naam worde geheiligd;
Uw Rijk kome;
(...)
en de heerlijkheid
in eeuwigheid.
Amen.


5....4....3...2...1


PANG!

Zegen en gebed

De marathon en de 26 kilometer zijn gestart! Het is de 14e editie van de VGZ Marathon Meerssen/Mergelland marathon. We gaan de hoek om, en meteen is er een stevige kuitenbijter, dat belooft wat voor de komende 41km! Maar gelukkig is er een goede wijsheid:

"iedere berg, hoe stijl ook, gaat altijd weer naar benden"

en die gaat vandaag ook weer op. We dalen mooi, ik kan daar me verloren tijd met gemak inhalen. Vanaf het centrum gaan we richting A2, vanaf daar slingeren we door het Limburgse land. We stijgen opeens behoorlijk, hartslag gaat naar de alarmfase. Gelukkig trekt ie weer snel bij.

De verzorging op de 10km is knullig, te weinig man, niet vooruit gewerkt. Ach ze doen hun best. :) Het weer is bewolkt, windje, 20 graden, prima. Op sommige momenten nog wel warm, maar geen geklaag, helemaal als je denkt aan gisteren, toen was het dikke 30 graden.

Daar is de 11km, we gaan splitsen. Ik kijk vier keer om me heen, klopt dit wel? Ik loop helemaal alleen. Dit moet ik gaan volhouden tot de 22km. Ondertussen verheug ik me op de cola die beloofd is bij de 15km. Helaas kijken de beste mensen me raar aan, licht vloekend loop ik door. Gelukkig heb ik een goed ontbijt gehad bij de B&B SamSam.

Bij de 22 km haal ik vlak achter elkaar twee man in. Waarvan 1 man stoïcijns mij negeert. Gelukkig is dat ook een goede specialiteit van mij. :-) 




Ondertussen gaan we de de slingerberg op. Een erg mooie berg, die ook erg steil is, 12% en dat houdt ie kleine 2km vol. Ik zie dat mijn plan van 3:34 niet gehaald gaat worden, maakt niet uit. Bij de verzorging van de 25km wordt ik vloekend ingehaald. He...dat is die jongen die nog ver voor me liep, hij is verkeerd gelopen. Vanaf dat moment is hij de enige persoon die ik verder nog zie. 


Het parcours verwisselt mooie Limburgse landschappen met saaie wijken, industrie gebiedjes, saaie wijken, en weer wat natuur.


32km marathon Meerssen


En dan daar, de 32 km, eindelijk, ik heb daar afgesproken met Sabrina, en ze staat me aan te enthousiast aan te moedigen, ze heeft zelfs nog twee extra supporters geregeld. Vanaf daar gaat het snel. Ik haal de man in die verkeerd was gelopen, mooi uitzicht over Limburg, parcours gaat naar beneden, wat een heerlijkheid, ik maak er goed gebruik van. Ik passeer de 35, op naar de cola....weer geen cola??!?! Nog maar 7 km, gaat goed. We stijgen weer behoorlijk. Ik maan een hardloper voor me om te gaan hardlopen ipv te wandelen. We babbelen wat, en opeens worden we knoeterhard ingehaald door een Duitser. Ik moedig hem in mijn beste Duits aan (hup hup), en verontschuldig me dat ik geen Duits kan. De Limburger zegt: dat is niet erg, zijn Nederlands is ook niet goed. :-)

35km marathon Meerssen


En dan nog 2 km, en het venijn zit in de staart. De afdeling waar ik zo van genoot bij de start, lijkt nu de zwaarste klus van de dag te gaan worden. Sabrina fietst het laatste stukje mee en leidt mijn gedachten weg bij de berg.


Nog 600 meter, nog 300 meter, bocht, daar is de kerk, marktplein, en niet onbelangrijk: de Finish! Met veel applaus wordt ik binnengehaald.

3:39:38 (27ste van de 77)


En dan is het mooiste van de wedstrijd daar, Limburgse vlaaien! Op naar de douche. Daar aangekomen hoor ik weer allemaal enthousiaste verhalen over andere marathons in de buurt, met nog meer hoogtemeters. Klinkt allemaal mooi, maar nu eerst me portie friet.




Was het het waard om 2xdrie uur in de auto te zitten? Nee, het parcours liep te veel door saaie wijken heen, hier en daar een verdwaalde enthousiaste supporter.Er deden te weinig mensen mee met de marathon, waardoor ik mijn eigen race moest lopen zonder uitdagingen. En dat er geen cola geserveerd werd, ondanks dat het wel op de site stond is irritant. Daarnaast moet ik wel zeggen dat de rest van de verzorging , uitpijling van de route en routeinformatie, verkeersregelaars prima geregeld was.

Er stonden wel heel veel verkeersregelaars, als je het mij vraagt te veel. Ik stel voor: 2x een halve marathon door een mooi stuk natuur, zal toch vast kunnen, en is goedkoper ook. En dan vast meer kans op publiek ook. 







Volgende marathon zal pas over drie weken zijn: Zeeland!







zondag 4 september 2011

Monnikentocht

 "Marathon" 25

De Monnikentocht, ik had er al veel over gehoord. Dit jaar was het zover, ik doe mee. Mijn vierde ultraloop.

We hebben toch best een redelijk koude/natte zomer gehad, ik prijs me gelukkig dat ik net op die ene dag, dag het 25 graden gaat worden, 50km mag gaan hardlopen.

In een grote tunnel van mist reis ik af naar oost-groningen, Ter Apel, bij Wonderwereld. Daar aangekomen krijg ik een groot plakkaat stof wat als startnummer moet fungeren. Altijd handig, extra stof, bv om het zweet uit je ogen halen.

Een paar minuten voor 9:30 begint de briefing. Belangrijkste van het verhaal is: als je verdwaalt: kom naar Bourtange, daar zijn wij ook. En dan vertrekken we heel gemoedelijk. Het tempo ligt aanzienlijk lager dan bij de 50 km van Assen. Ik heb ook besloten om met de rem er op te lopen. Ik heb een flesje water bij me, bij de start vraag ik me sterk af waarom, het voelt koel aan.


De briefing




De mist is opgetrokken, en dat is maar goed ook. We zijn nog maar net vertrokken en de eerste mooie stukken van de loop beginnen al meteen. Prachtige natuur ontluikt zich. De paden slingeren licht glooiend door bos, heide, langs weilanden. De paden zelf zijn veel onverhard, variërend van dennennaalden, naar gravel en zand of gewoon een baan van gras.

Startnummer voor de Monnikentocht
De eerste paar kilometer lopen we in een groep, hier en daar wat pratend. Bij de 15 km begint er een soort van kaalslag te ontstaan en loop ik alleen door een bos. Er zijn slechtere plekken in de wereld, wat is het een mooi bos!

Bij de 23 km vindt er een scheiding plaats. Het wordt al aanzienlijk warmer. Wat ga ik doen? Kiezen voor de hitte en de 33 km, of toch heel stoer voor de 50 en nog meer kilometers kunnen maken over dit mooie parcours. Keuze is snel gemaakt, het wordt de 50.

We lopen op een asfaltweg, de zon staat hoog te branden, wind mee. Het is echt warm. Iedere ademhaling resulteert in een drogere mond. Bij de 28 km haal ik Sjoerd in (de man met de meeste marathon's op zijn naam). Een oud oost-gronings mannetje vertelt in onvervalst dialect dat we op positie 5 en 6 liggen. We draven lekker door. We halen een loper in die het erg zwaar lijkt te hebben, ik kijk hem aan en herken hem van de foto's, Bertus. Even gedag gezegd, en we gaan weer door. Ondertussen lig ik dus 4e.

Het parcours blijft onveranderd schitterend, na iedere bocht vraag je je weer af welk stukje natuur je te zien gaat krijgen, iedere stap is een feestje. Maar het wordt wel nog warmer en heter. De onverharde paden die zo makkelijk gingen in de eerste helft worden nu opeens lastiger. En daar loopt nog een voorganger, hij heeft zwaar behoefte aan verzorging, helaas hij moet nog twee km. De verzorging is iedere vijf km, alles staat er, cola, water, sportdrank, tucjes, ontbijtkoek, wat een luxe, ik neem ook bij iedere post de tijd om rustig wat te drinken.

Ondertussen ben ik blij met mijn flesje water. Ik kan me mond spoelen en kleine beetjes water over me hoofd gooien. Het water is wel erg warm geworden, maar het gaat om het idee.

Bij de 40km wordt ik enthousiast aangemoedigd door de dame van de verzorgingspost, mijn flesje water wordt voorzien van vers water. Nog maar tien kilometer, dat is toch niks?

Het wordt heter, het parcours gaat mooi onder bomen door, langs een kanaal. Mijn rondetijden gaan van 5:30 langzaam naar de 5:48. Ver voor me zie ik nummer twee, die ga ik nooit meer in halen. En dan opeens is daar de 45 kilometer verzorgingspost, ik ben er bijna! We delen het parcours met de wandelaars. Het pad is een smal weggetje langs een slootje, even oppassen voor de nordic-stokken. Opeens een bruggetje, een bruggetje waar je normaal zo overheen stamp, nu sta ik er voor en vraag ik me af hoe ik daar ooit overheen ga komen. Verderop haal een wandelaar in die er wel heel sportief uit ziet, maar dan blijkt dat het mijn voorganger is, ik ben tweede. Samen lopen we nog kleine twee kilometer, en dan raak ik hem kwijt.

Ik besluit dat de natuur om me heen erg mooi is, maar de grond ook, en die bestudeer ik de komende kilometers. De rondetijden zijn niet meer interessant, iemand die voor het eerst hardloopt zou daar niet eens trots op zijn. Opeens gaat de weg over in grove stenen, het zijn van die stenen die vroeger gebruikt werden voor vestingssteden....maar wacht....dat is me einddoel, Bourtange! Er klinkt applaus vanaf de terrasjes. En daar is dan me grote vriend, breed, hoog, een rots in de branding, ik klamp hem vast, wat ben ik blij om hem te zien. Verderop zie ik dat er drinken staat, ik ga weer weg bij mijn vriend de boom en ga op een stoel zitten om heerlijk bij te komen en mijn vocht voorraad bij te vullen.

4:46:00, tweede finisher overall

Finish


Op naar de douche op de camping. Vanaf daar met de bus weer terug naar Ter Apel. En dan blijkt ook weer dat iedere goede organisatie wel ergens een zwakke plek heeft. Er staan teveel mensen voor de bus. Het is een lekkere chaos met mensen die er niet meer in kunnen en weer uitstappen en willen staan, onze Groningse buschauffeuse handelt het allemaal met strakke hand af, en daar gaan we, einde van een mooie dag. De thermometer in de auto geeft aan: 29 graden! pffff...je zou maar moeten sporten vandaag.

Al met al: prachtige en goed georganiseerde tocht, leuke vrijwilligers. Volgend jaar weer!

Foto's:
http://artemis.phanfare.com/5263360

Uitslagen Monnikentocht 2011

zaterdag 20 augustus 2011

50 van Assen


"Marathon" 24

Vorig jaar liep ik tijdens de 50 van Assen mijn eerste ultra. Dat proefde naar meer, begin dit jaar liep ik bij DFW-runners een 50km.

En dan is het opeens zover, de 50 van Assen dient zich weer aan. Tuurlijk doe ik mee!

De hele week is het koud en regent, vandaag gaat het erg mooi weer worden. Het lijkt erop of dat hoort bij de 50 van Assen. Als de 50 van Assen georganiseerd wordt, dan is het warm weer. De dag begint fris, maar zodra de zon zich laat zien voel je direct dat het warm gaat worden. Ik heb geen plan, finishtijd zal moeten liggen tussen 4:30-4:40, vorig jaar had ik 4:33.
De start van de 50 van Assen

Vandaag is ook de WK IAU world trophy, dus veel toppers aan de start, en ik mag daar tussen staan. Precies om 10 uur starten we.

Het is stil, niemand praat en iedereen is geconcentreerd.
Startnummer 134, gaat dit nummer mij een PR bezorgen?

Na een tijd kom ik samen te lopen met Pieter, die ik ken van de zwarte marathon. We lopen lekker, en komen in een groepje te lopen. Ik besluit om niet te luisteren naar het gebabbel, en doe mijn oortjes in beide oren en lekker te genieten van de muziek. We lopen weer richting de start. Opeens valt er eentje uit de groep, hij blijft haken aan een dranghek, ziet er heftig uit, maar hij staat zo weer.

Opeens ben ik het groepje kwijt en loop ik nog alleen samen met Pieter. We hobbelen lekker door. Rondentijden blijven mooi egaal tussen de 5:11 en de 5:20. We worden vaak gelapt door de toppers, maakt niet uit. Ik blijf harder lopen dan ik zou willen, maar het lichaam wil niet vertragen, en ik besluit om maar lekker door te gaan, en te zien of en wanneer ik strand.

Ondertussen is het deelnemersveld mooi uit elkaar geslagen, en loop ik grote stukken alleen. Na 2.5 km is er iedere keer een mooi richtpunt, een waterpost, lekker koud water wordt daar geserveerd. Vanaf daar nog maar 2.5 km en dan is de start weer in zicht met uitgebreid assortiment eten en drinken (cola!) en sponzen.



Toch is het aan alles te merken dat alle aandacht uitgaat naar de toppers. Mensen klappen enthousiast als een wedstrijd atleet langskomt, de speaker vind het interessant om alle tijden en standen om te roepen als ik langs kom. Ergens voel in me goed genegeerd worden, ik maak er zelf maar een feestje van.

Ik krijg nog eventjes een persoonlijke support van de geblesseerde Edward.

Rondjes blijven in zelfde tempo gaan, nog een rondje en het zit er op! Het is ondertussen goed warm, maar is nog wel te doen, helemaal de stukken in het bos zijn goed te goed. Laatste stuk gaat over asfalt, zon brandt lekker, nog 1.5km en het feest zit erop!

De finish


En daar ben ik op de atletiekbaan, het is stil. De speaker zwijgt, alles lijkt stil te staan, het is stil en warm, nog paar meter en mijn derde ultra zit erop, met een PR, vorig jaar 4:33.

4:24!

Negen minuten van mijn PR af! Erg blij en tevreden strompel ik naar de douche.

Rondentijden
5 km: 26:54.59
10 km: 26:30.80
15 km: 26:04.56
20 km: 26:07.13
25 km: 26:06.26
30 km: 26:30.67
35 km: 26:27.20
40 km: 26:43.69
45 km: 26:47.05
50 km: 26:32.04

De 50 van Assen is een goed parcours voor herkenningspunten en op die manier maar makkelijk 10 rondjes weg te tikken, je kan altijd uitstappen als het niet gaat. Dit jaar ging iedereen voor het WK, met als gevolg dat de solo-loper niet veel aandacht kreeg, jammer, was vorig jaar leuker! De verzorging was zeker goed.

Chip-enkelband





zondag 14 augustus 2011

Stratenloop De Blesse

Op de één of andere manier ben ik altijd afwezig als de Stratenloop in De Blesse wordt georganiseerd. Maar niet dit jaar! Enige wat me zou kunnen weerhouden is dat ik vanochtend de halve marathon in Oude Willem heb gelopen. De stratenloop is een loop van 10km, in rondjes van 1100 meter.

De start is om 19:20, na het inschrijven (startgeld 5 euro) op naar de omkleedruimte, het is de dorpschool. Even wat inlopen, wat sprintjes trekken en wachten op het startschot. Door de prijsuitreiking van het vorige onderdeel  hebben we twee minuten vertraging. In de miezerige regen wachten we braaf om het startschot.

Wachten op startschot

En daar is het startschot. Iedereen vliegt als een gek weg, en meteen loop ik bijna achteraan. Potverdrie, dit wordt nog een lekkere afgang als het zo doorgaat. Maar al snel blijkt dat ik de meeste de komende kilometers in kan halen.

Eerste rond zit erop, nog 8 te gaan.

Ronde 2
Na de start, links, links, een man met een rood shirt loopt voor mij, op dat shirt staat een grote gele M, in mijn hoofd spookt de reclame mcKroket, mcKroket, euroknallers,rechts, rechts, links, links, even gedag zeggen tegen publiek, links, lang stuk rechtdoor, en daar is de doorkomst, Kooistra moedigt alle deelnemers persoonlijk aan, waterpost, op naar de volgende ronde.
jan Kooistra aan het aanmoedigen


Ronde 3
Na de start, links, links, een man met een rood shirt loopt voor mij, op dat shirt staat een grote gele M, in mijn hoofd spookt de reclame mcKroket, mcKroket, euroknallers,rechts, rechts, links, links, even gedag zeggen tegen publiek, links, lang stuk rechtdoor, en daar is de doorkomst, Kooistra moedigt alle deelnemers persoonlijk aan, waterpost, op naar de volgende ronde.

Ronde 4
Na de start, links, links, een man met een rood shirt loopt voor mij, op dat shirt staat een grote gele M, in mijn hoofd spookt de reclame mcKroket, mcKroket, euroknallers,rechts, rechts, links, links, even gedag zeggen tegen publiek, links, lang stuk rechtdoor, en daar is de doorkomst, Kooistra moedigt alle deelnemers persoonlijk aan, waterpost, op naar de volgende ronde.

Ik wordt ondertussen meerdere keren gelapped.

Ronde 5
Na de start, links, links, een man met een rood shirt loopt voor mij, op dat shirt staat een grote gele M, in mijn hoofd spookt de reclame mcKroket, mcKroket, euroknallers,rechts, rechts, links, links, even gedag zeggen tegen publiek, links, lang stuk rechtdoor, en daar is de doorkomst, Kooistra moedigt alle deelnemers persoonlijk aan, waterpost, op naar de volgende ronde.

Ondertussen lap ik ook andere deelnemers.

Ronde 6
Na de start, links, links, een man met een rood shirt loopt voor mij, op dat shirt staat een grote gele M, in mijn hoofd spookt de reclame mcKroket, mcKroket, euroknallers,rechts, rechts, links, links, even gedag zeggen tegen publiek, links, lang stuk rechtdoor, en daar is de doorkomst, Kooistra moedigt alle deelnemers persoonlijk aan, waterpost, op naar de volgende ronde.

Ronde 7
Na de start, links, links, een man met een rood shirt loopt voor mij, op dat shirt staat een grote gele M, in mijn hoofd spookt de reclame mcKroket, mcKroket, euroknallers,rechts, rechts, links, links, even gedag zeggen tegen publiek, links, lang stuk rechtdoor, en daar is de doorkomst, Kooistra moedigt alle deelnemers persoonlijk aan, waterpost, op naar de volgende ronde.

Ronde 8
Na de start, links, links, een man met een rood shirt loopt voor mij, op dat shirt staat een grote gele M, in mijn hoofd spookt de reclame mcKroket, mcKroket, euroknallers,rechts, rechts, links, links, even gedag zeggen tegen publiek, links, lang stuk rechtdoor, en daar is de doorkomst, Kooistra moedigt alle deelnemers persoonlijk aan, waterpost, op naar de volgende ronde.
Op naar de finish!


Ronde 9
Na de start, links, links, een man met een rood shirt loopt voor mij, op dat shirt staat een grote gele M, in mijn hoofd spookt de reclame mcKroket, mcKroket, euroknallers,rechts, rechts, links, links, even gedag zeggen tegen publiek, links, lang stuk rechtdoor, en daar is de doorkomst, Kooistra moedigt alle deelnemers persoonlijk aan, ik haal dat shirt in....nee.......net niet. Maar wel gefinished!

42:14

Als beloning mogen we kiezen uit een drinkbeker of een handdoek, met deze regen lijkt me een handdoek een mooie beloning.

Leuk loopje, ik denk dat als het mooi weer is, het aanzienlijk gezelliger is. Rondjes draaien heeft wel wat. Toch gaat mijn voorkeur uit naar 1 grote ronde voor dit soort afstanden. Anderzijds, iedere kilometer verzorging is ook wel weer luxe. :-)

Volgende week ook 10 rondjes rennen, die zijn dan alleen vijf kilometer lang.

En dan nu naar de McDonalds, op een of andere manier heb ik daar trek ingekregen. ;-)

Hoeve aan den Wegloop

Na vorige week de natuurmarathon in Denemarken volbracht te hebben, had ik dit weekend wel weer zin in een wat simpelere halve marathon. SV Friesland organiseert er eentje in Oude Willem, in het Drents Friese Wold, de 1e Hoeve aan den wegloop. Het Drents Friese Wold is één van de mooiste bossen die we hebben, dus het moet wel een mooie loop gaan worden.

Dank zij mijn navigatie, op de weg naar Oude Willem, zie ik al een groot gedeelte van het bos, mooie opwarmer voor de wedstrijd.

Auto wordt geparkeerd in de berm vlakbij de start/finish. Inschrijven voor 2.50, en dan maar een beetje inlopen.

Inschrijving bij Hoeve aan den wg

Bij de start zie ik een oude bekende, Herman. Even babbelen, en dan is daar het startschot. Tot mijn ongenoegen merk ik dat ik vrij achterin het startvak sta. Dat wordt dus goed manoeuvreren om weg te komen. Herman schiet er als een haas vandoor. In de eerste twee kilometer weet ik goed mijn plek te krijgen.

Al snel verlaten we de asfaltweg, en begint het bos. We lopen over een verhard wandelpad door het bos. en nu ook weer is het bos prachtig. We lopen door bos, stukjes heide, langs kleine meertjes, dicht bos. Het is echt genieten. Het pad slingert door het bos, soms een scherpe bocht, soms wat smal, ook gaan we langzaam omhoog en omlaag. Het pad is niet altijd breed, dat blijkt bij de 6 km. Jan Kooistra deelt drinken uit, en daar komt ook een kortere afstand er bij op het parcours. Stiekem vloek ik een beetje, maar ik wordt netjes langs gelaten. Leuke is nu wel dat ik me mooi kan optrekken aan alle andere lopers, ik liep tot die tijd zo goed als alleen, dus kan me nu mooi focussen op andere deelnemers. bij de negen km haal ik Herman in. Ondertussen gaat het wat miezeren.

1 van de mooie uitzichten

Mijn startnummer
En daar is de eerste doorkomst, ik zie nog iemand voor me lopen, het lukt me om hem bij te halen bij de elf km. En daarna is het weer in stilte verder lopen. Genietend van het bos blijf ik braaf hetzelfde tempo lopen. De regen wordt wat heviger, het maakt niet uit. Ondertussen haal ik nog wat deelnemers in, het is me niet helemaal duidelijk welke afstand ze lopen. Mijn Garmin 310 heeft duidelijk moeite met het dichte bos. Hij geeft 5:10 aan als kilometer tijd, dat klopt zeker niet.

Het bos wordt verlaten en gaan op weg naar de finish. Even aanzetten, met als resultaat:
1:33:50
Het was niet een gehele halve marathon, ik denk dat het 20.5 ongeveer was. Na de finish stond er weer de nodige sinaasappelen en sportdrank klaar.



Was een mooie halve marathon, een niet te groot deelnemersveld op de halve. Waanzinnig mooi parcours. Voor degenen die het gemist hebben, zaterdag 20 augustus is er een herkansing. Zeker doen!



Foto's te vinden op de site van Toli.Bovenstaande Finishfoto via site van Toli.

zondag 7 augustus 2011

Hjerl Hede Naturløb



Marathon 23

Ik ga op vakantie en neem mee mijn tandenborstel en loopschoenen. En als ik die loopschoenen toch mee hebt, dan kan ik ook meteen wel ergens een marathon lopen. We gaan op vakantie in Zweden, dus ergens in een Scandinavisch land moet het plaats gaan vinden. Het blijkt dat op 6 augustus er een natuurloop wordt gehouden in het Noorden van Denemarken, de Hjerl Hede Naturløb.

Na ruim 4000km reizen, verschillende trails gewandeld te hebben, breekt de zaterdag van 6 augustus aan. Het is bewolkt, ideaal loopweer, 18 graden. We gaan naar Hjer herards museum, 5 km vanaf onze stuga.

Ik krijg een persoonlijke begeleiding naar de plek waar het straks allemaal plaats moet gaan vinden. Omkleden, wc bezoeken, en naar de start. Er wordt een instructie gegeven. Er wordt van alles op de kaart aangewezen, en iedereen kijkt zeer ernstig. Het zal allemaal wel, ik volg gewoon de rest. De beste man is nog niet uitgepraat of we starten. De groep is niet zo groot, man of 12.

Start van de Hjerl Hede Naturløb
De eerste, jonge jongen, spurt als een gek weg, ik vraag me af of dat wel goed zal komen. Daarna een kopgroepje van een man of 5. Gezellig babbelend doen we de eerste drie kilometer. Althans, zei babbelen en ik luisteren naar een compleet vreemde Deense taal.

De weg is gravel, prima, als dit 42km zo doorgaat dan wordt het een makkie. Opeens slaan we af en gaan we door een stuk gras, waar de grasmaaier en de lokale koe al tijden niet meer zijn geweest. Het groepje valt uit elkaar, ik loop als 4e. De mensen voor me verlies ik snel uit het oog, ik moet zelf de weg maar zoeken.

De route gaat door weilanden, mul zand, en soms modder. Weinig te merken van een goed pad. De zon staat ondertussen ook hoog aan de hemel en maakt het er niet makkelijker op. We moeten regelmatig door hekken heen, en soms erover of onderdoor. Het lopen langs het maisveld met vlak daarnaast 1.5 meter hoog onkruid en een pad van 10cm breed doet mijn hoop om mijn voorgangers ooit nog terug te zien vervliegen.

Na de 10km houdt iedere manier van bewegwijzering op, we kunnen niet veel kanten op, maar toch geeft het me een niet zo goed gevoel, ik zie dat ik nog achtervolgt wordt, dus ik zal wel goed lopen. De heuvels worden pittiger en te zwaar om zomaar naar boven te hollen, ook het naar beneden hollen is iets voor echte die-hards, dus ik doe me best om naar beneden te storten. Ondertussen gaat me hartslag ook doodleuk te ver naar boven.

De plaatjes die ik om me heen zie, zijn echt prachtig. Mooi meer, veel groen en mooie idyllische heuvels. Nu nog een asfaltweg en ik ben helemaal gelukkig.

We komen weer in de buurt van de start, we lopen de halve mararthonners tegen het lijf. Loop ik nog wel goed? Het pad is niet veel breder dan in de eerste lus. Ik zie dat ik al op de 2 uur zit, en ik nog dikke 21km moet, ik gok dat ik het niet ga halen om 3:30 te lopen vandaag.

Ik moedig nog wat halve marathonlopers aan. Een verzorgingspost, we moeten na de verzorgingspost meteen naar links, althans volgens het bordje. Ik kijk de vrijwilliger wat ongelovig aan. Volgens mij loopt ie me te fucken, en is daar helemaal geen pad! Maar hij zegt dat het echt moet, oke dan maar. Op een een grote modderbaan naar benenden, ik vlieg, glij, donder naar beneden, en vlieg uit de bocht. Vol ongeloof kijk ik om mee heen, het is een dicht bos met lintjes, en die lintjes dien ik te volgen.



Al struikelend vraag ik me af of ik me voor een wandeltocht heb ingeschreven. Ik maak soms kilometers van 9 minuten. En weer een boom onderdoor, en weer over een boom heen klauteren, en opeens schiet er voor me een slang weg. Argh, als ik ergens een hekel aan heb is het daar wel aan. Ik heb het wel gehad, en doe rustig aan, ik wordt ingehaald door een loper die al steeds een paar honderd meter achter me loopt. Nu mag hij mooi de route uitzoeken, en hoef ik alleen maar te zoeken waar ik me voeten neerzet, en op tijd me hoofd te bukken. Struikelend en glijdend over boomwortels, heide en andere groene dingen komen we op een wat breder pad, met steile heuvels. Ook hier is het uitzicht geweldig. En daar is er weer verzorging. Gelukkig hebben ze cola, en dan nog wel cola-light. Ik was al bang dat ik te dik zou worden. Nog wat m&m's en een gelletje, en ik ga er weer voor.



En dan loop ik opeens naast de jongen die als eerste startte. Het blijkt zijn eerste marathon te zijn en was wat te snel gestart. Ik motiveer hem om weer te gaan lopen, en we lopen samen een stukje. Opeens ben ik hem kwijt, hij zal wel ergens achter een heuvel aan het wandelen zijn. Ik loop verder, en kom op een kruising, geen lintjes, helemaal niks. Oeps.......ik kijk achterom waar de beste jongen is, die is er ook niet meer, ik kijk vertwijfeld rond, en opeens zie ik zijn shirt het bos induiken. Ik ben te ver doorgelopen. Vloekend prijs ik me gelukkig dat ik enkele honderden meters extra mag genieten van deze mooi natuurloop. Had die $@%%#HD jongen met dat $#%$#% brilletje me niet even kunnen terugroepen.....ik haal hem weer in bij de verzorgingspost, stik er in, en ik loop door. Ik twijfel eraan om alle lintjes weg te halen, maar besluit dat dat te veel werk is.

Er wordt een lus gemaakt weer terug naar het parcours waar ik de halve marathon tegen kwam. De zon staat hoog aan de hemel, het is 26 graden, en brand al me energie weg. Helemaal alleen probeer ik te zoeken naar de weg, en opeens loop ik op een stukje waar ik nog niet was...ik keer om en zie dat ik weer verkeerd gelopen ben.

Laatste rondje door het openlucht museum

Langzaamaan nader ik het openluchtmuseum, al lijkt het een eeuwigheid te duren. Ik moet een rondje door het dorpje maken, toeristen kijken me raar aan, maar mijn trouwe supporter Sabrina staat me aan te moedigen en daar is dan de finish.

4:18

Na mij finished de man die ik voor had laten gaan. Of ik nu heb afgesneden of dat hij ergens een biertje heeft gepakt is me een raadsel, maar ik ben wel 3e. :-)

Wat een gigantische uitdaging was dit. Bijna geen fatsoenlijke weg gezien, prachtige plaatjes, veel heuvels, steile heuvels, hekjes, bomen. Trailrunning ten top.

Op naar een frisse duik in het zwembad bij de stuga.